Daunorubicyna w dużych dawkach u starszych pacjentów z ostrą białaczką szpikową ad 6

Kategoria ryzyka cytogenetycznego, wiek, liczba białych krwinek, obecność lub brak powiększenia śledziony, obecność lub brak choroby pozaszpikowych, stan sprawności WHO i pierwotna lub wtórna AML były w znacznym stopniu związane z tempem całkowitej remisji (Tabela 2); kategoria ryzyka cytogenetycznego i wiek były związane z przeżywalnością bez choroby; a kategoria ryzyka cytogenetycznego, wiek, liczba białych krwinek, stan sprawności WHO, pierwotna lub wtórna AML oraz obecność lub brak powiększenia śledziony były związane z przeżyciem bez przeżycia i całkowitym przeżyciem. Po skorygowaniu o te czynniki różnica w poziomie pełnej remisji między grupą z konwencjonalną dawką a grupą zwiększonej dawki pozostała znacząca (P = 0,003), podczas gdy nie było znaczących różnic w przeżywalności bez zdarzeń, całkowitej przeżywalności lub wolne od choroby przeżycie. Analizy eksploracyjne podgrup
Tabela 3. Tabela 3. Wpływ leczenia konwencjonalną dawką w porównaniu z eskalowaną dawką daunorubicyny na wynik, w zależności od wieku, stanu sprawności i kategorii ryzyka cytogenetycznego. Eksploracyjne analizy post hoc (tabela 3) wykazały, że pacjenci w wieku 60 do 65 lat mieli największą korzyść ze zwiększonej dawki daunorubicyny w odniesieniu do wskaźnika pełnej remisji (51% w grupie z konwencjonalną dawką w porównaniu z 73% w grupie leczonej zwiększoną dawką), 2-letnie tempo przeżycia wolnego od zdarzeń (14% vs. 29%) i 2-letnie przeżycie całkowite (23% vs. 38%) (ryc. 1). Testy interakcji między wiekiem a leczeniem były znaczące w odniesieniu do całkowitej remisji, przeżycia wolnego od zdarzeń i całkowitego przeżycia. Testy interakcji między kategorią ryzyka cytogenetycznego a leczeniem nie były znaczące, z wyjątkiem czasu przeżycia wolnego od choroby (Tabela 3), ale w podgrupie z nieprawidłowościami w czynnikach wiążących rdzeń, zwiększona dawka była związana ze zwiększoną stopą całkowitej remisji i ze zmniejszonymi współczynnikami ryzyka dla progresji choroby lub zgonu (Tabela 3 i Figura 1). Żadne z testów interakcji w odniesieniu do innych czynników nie było znaczące.
Zdarzenia niepożądane
Tabela 4. Tabela 4. Zdarzenia niepożądane podczas i po pierwszym cyklu indukcji remisji. Dwie grupy porównano pod względem zdarzeń niepożądanych związanych z pierwszym cyklem indukcji. Nie było znaczących różnic między obiema grupami w 30-dniowej śmiertelności (12% w grupie z konwencjonalną dawką i 11% w grupie z podwyższoną dawką), liczbie nocy spędzonych w szpitalu i czasie do odzyskania neutrofilów lub liczba płytek krwi (Tabela 4). Nie było również istotnych różnic w odniesieniu do wskaźnika zgonu w trakcie indukcji lub częstości występowania poważnych zdarzeń niepożądanych po ogółem pierwszych dwóch cyklach. W grupie leczonej zwiększoną dawką, w porównaniu z grupą stosującą dawkę konwencjonalną, wystąpiło więcej zakażeń w stopniu od 2 do 4, podano nieco więcej przetoczeń płytek krwi, a czas do rozpoczęcia drugiego cyklu wynosił średnio 3 dni. dłużej. Różnica w czasie do drugiego cyklu prawdopodobnie odzwierciedla wyższy wskaźnik całkowitej remisji po pierwszym cyklu w grupie zwiększonej dawki; wśród pacjentów bez odpowiedzi, drugi cykl był często rozpoczynany tak szybko, jak to było możliwe, ponieważ nie oczekiwano powrotu hematologicznego
[hasła pokrewne: peeling kwasem salicylowym, ile czeka się na sanatorium z nfz, ile kosztują badania wstępne do pracy ]

Powiązane tematy z artykułem: ile czeka się na sanatorium z nfz ile kosztują badania wstępne do pracy peeling kwasem salicylowym