Dwanaście lub 30 miesięcy podwójnej terapii przeciwpłytkowej po stentach uwalniających leki AD 5

Wskaźnik zgonu z jakiejkolwiek przyczyny wynosił 2,0% w przypadku kontynuacji leczenia tienopiry- dyną i 1,5% w grupie placebo (współczynnik ryzyka 1,36 [95% CI, 1,00 do 1,85], P = 0,05) (ryc. S2 w dodatku uzupełniającym). Wyniki po wielokrotnym imputacji były zgodne z wynikami analizy pierwotnej (współczynnik ryzyka zakrzepicy w stencie 0,27; P <0,001; współczynnik ryzyka w przypadku poważnych zdarzeń niepożądanych sercowo-naczyniowych i mózgowo-naczyniowych, 0,77; P = 0,002) (Tabela S3a w dodatkowym dodatku ), podobnie jak ustalenia, gdy okres analizy obejmował 3 miesiące po zaprzestaniu stosowania badanego leku (tabela S4 w dodatkowym dodatku). Punkty końcowe bezpieczeństwa
Tabela 3. Tabela 3. Krwawienie z punktu końcowego w okresie od 12 do 30 miesiąca. Częstość występowania umiarkowanego lub ciężkiego krwawienia w okresie analizy pierwotnej była istotnie wyższa w grupie, która nadal otrzymywała terapię tienopiryną niż w grupie placebo (2,5% vs. 1,6%, współczynnik ryzyka 1,61 [95% CI, 1,21 do 2,16], P = 0,001); leczenie tienopirydyną nie spełniało wcześniej określonego kryterium nie gorszego niż placebo (p = 0,70) (tabela 3). Nie było znaczącej różnicy między randomizowanymi leczeniami w odniesieniu do ciężkiego krwawienia zgodnie z kryteriami GUSTO (0,81% w przypadku kontynuacji tienopirydyny i 0,56% w przypadku placebo, P = 0,15) lub w odniesieniu do krwawienia śmiertelnego (krwawienie typu 5) według BARC kryteria (odpowiednio 0,15% i 0,09%, P = 0,38). Dodatkowe szczegóły wyników dotyczących krwawienia według podtypu BARC podano w tabeli S5 w dodatkowym dodatku. Wyniki po wielokrotnym imputacji były zgodne z wynikami z głównej analizy (różnica między grupami w ryzyku umiarkowanego lub ciężkiego krwawienia, 0,98%, P = 0,73 dla nie gorszej jakości) (Tabela S3b w dodatkowym dodatku), podobnie jak wyniki okres analizy obejmował 3 miesiące po zaprzestaniu stosowania leku (Tabela
Śmiertelność
W okresie analizy pierwotnej (od 12 do 30 miesiąca życia) śmiertelność z wszystkich przyczyn wynosiła 2,0% w grupie, która nadal otrzymywała tienopirydynę i 1,5% w grupie placebo (współczynnik ryzyka 1,36, P = 0,05). W okresie analizy wtórnej (12 miesięcy do 33 miesiąca) umieralność z wszystkich przyczyn wyniosła 2,3% wobec 1,8% (współczynnik ryzyka 1,36, P = 0,04) (ryc. S2 i tabela S4 w dodatkowym dodatku), ze wskaźnikiem zgonu z przyczyn bezobjawowych (1,1% w porównaniu z 0,6%, współczynnik ryzyka 1,80; P = 0,01), które uwzględniają różnicę w częstości między dwoma okresami analizy. Wśród zgonów z przyczyn bezobjawowych, zgony związane z krwawieniem (11 zgonów w grupie, która nadal otrzymywała tienopirydynę w porównaniu do 3 zgonów w grupie placebo, P = 0,06) były związane głównie ze śmiertelną traumą (7 zgonów w porównaniu z 2 zgonami, P = 0,07). Liczba zgonów związanych z rakiem różniła się istotnie pomiędzy grupami (31 vs. 14, P = 0,02) i pośredniczyła w krwawieniu w przypadku trzech pacjentów z grupy tienopirydyny (tabela S7 w dodatkowym dodatku).
Wśród pacjentów z nowotworami w wywiadzie w chwili włączenia do badania, 22 więcej pacjentów zostało losowo przydzielonych do grupy tienopirydyny niż do grupy placebo (tabela S8 w dodatkowym dodatku), a ślepa ocena zgonów związanych z rakiem stwierdzona brak równowagi między grupami w liczbie pacjentów poddanych randomizacji, u których zdiagnozowano raka przed rejestracją (8 vs. 1) (tabela S9 w dodatkowym dodatku). Gdy pacjenci ci zostali wykluczeni w analizie wrażliwości post hoc, różnice w śmiertelności nie były już znaczące (tabela S10 w dodatkowym dodatku).
Dodatkowe analizy
Wpływ kontynuowanej terapii tienopirydyną w porównaniu z placebo na częstość pierwotnych punktów końcowych i częstość zawału serca był stały w większości podgrup (ryc. S3 w dodatku uzupełniającym). Zagrożenia po odstawieniu leczenia tienopirydyny podano w Tabeli S11 w Dodatku Uzupełniającym.
Dyskusja
Wśród pacjentów otrzymujących stenty wieńcowe uwalniające leki dalsze leczenie tienopirydyną i aspiryną w porównaniu z samą aspiryną, po upływie roku, zmniejszyło ryzyko zakrzepicy w stencie i poważnych niepożądanych zdarzeń sercowo-naczyniowych i mózgowo-naczyniowych. Ta korzyść terapeutyczna była napędzana przez równoczesną redukcję zawału mięśnia sercowego związanego ze stentem i występującą w innych lokalizacjach. Dłuższy czas leczenia tienopirydyną wiązał się z większym ryzykiem krwawienia, chociaż ciężkie lub śmiertelne krwawienie występowało niezbyt często, a częstość nie różniła się istotnie pomiędzy badanymi grupami.
Badanie DAPT obejmowało dużą część pacjentów, którzy mieli czynniki ryzyka zakrzepicy w stencie, w tym wielu, którzy otrzymali stent w leczeniu zawału mięśnia sercowego
[podobne: dentysta poznań, dentysta legnica, stomatolog Warszawa ]

Powiązane tematy z artykułem: dentysta legnica dentysta poznań stomatolog Warszawa