Intensyfikacja dawki antracykliny w ostrej białaczce szpikowej ad 6

Stawki całkowitej remisji dla grup ryzyka korzystnego, pośredniego i niekorzystnego były odpowiednio 81,3%, 58,7% i 51,4% (P <0,001 dla porównań ogólnych). Mediana przeżycia była najdłuższa w grupie korzystnego ryzyka, ale nie różniła się istotnie pomiędzy grupami leczenia (współczynnik ryzyka zgonu w grupie z wysoką dawką, 0,61, P = 0,18). W czasie ostatecznej analizy mediana czasu przeżycia nie została osiągnięta wśród pacjentów z grupy ryzyka korzystnego leczenia, leczonych wysokimi dawkami daunorubicyny. Największa różnica między obiema grupami leczenia była obserwowana w podgrupie średniego ryzyka, z medianą przeżycia 17,8 miesiąca w grupie standardowej dawki i 32,3 miesięcy w grupie z wysoką dawką (współczynnik ryzyka zgonu w grupie z dużą dawką 0,67; P = 0,02). Kiedy pacjenci z podgrupy korzystnego ryzyka i pośredniego ryzyka zostali połączeni, całkowita mediana przeżycia wyniosła 20,7 miesiąca w grupie standardowej terapii i 34,3 miesięcy w grupie z wysoką dawką (P = 0,004 w teście log-rank) (rysunek 2B). Najgorszy wynik wystąpił w podgrupie z niekorzystnym profilem cytogenetycznym, w którym mediana przeżycia była mniejsza niż 11 miesięcy dla obu leczonych grup (współczynnik ryzyka dla grupy o wysokiej dawce, 0,85; P = 0,45) (Figura 2C). Jednak interakcja między przypisaniem leczenia a profilem cytogenetycznym nie była istotna (p = 0,89). Wpływ mutacji
Rysunek 3. Rysunek 3. Szacunki Kaplan-Meier dotyczące całkowitego przeżycia, zgodnie ze stanem mutacji. Przedstawiono dane dotyczące całkowitego przeżycia pacjentów z mutacją FLT3-ITD (panel A), tych bez mutacji FLT3-ITD (panel B), tych z mutacją MLL-PTD (panel C) oraz tych bez MLL- Mutacja PTD (panel D). Przedstawiono również krzywe przeżywalności dla pacjentów, którzy otrzymali dużą dawkę daunorubicyny (90 mg na metr kwadratowy powierzchni ciała na dzień), w zależności od obecności lub nieobecności genotypu FLT3-ITD (Panel E). ITD oznacza wewnętrzną duplikację tandemową i częściową tandemową duplikację PTD.
Wysokie dawki daunorubicyny nie zapewniały istotnej korzyści w zakresie przeżycia pacjentom z mutacją FLT3-ITD lub MLL-PTD (ryc. 3A do 3D). Ponadto w grupie z dużą dawką pacjenci z mutacją FLT3-ITD mieli niższą medianę przeżycia (15,2 miesiąca) niż osoby bez mutacji FLT3-ITD (28,6 miesiąca, P = 0,009 w teście log-rank) (Figura 3E). ).
Dyskusja
Postuluje się, że jednym z najskuteczniejszych sposobów osiągnięcia wyższych wskaźników całkowitej remisji i całkowitego przeżycia u pacjentów z AML jest zwiększenie dawki indukcyjnej antracyklin9. Próby różnych chemioterapeutyków wykazały poprawę szybkości całkowitej remisji z wyższym odsetkiem dawek daunorubicyny w porównaniu ze standardową dawką 45 mg. W sumie jednak, badania te nie wykazały definitywnie lepszych wskaźników całkowitego przeżycia związanego z takim wzrostem. 5,6,21,22
W naszym badaniu stwierdziliśmy istotną poprawę wskaźników całkowitej remisji i całkowitego przeżycia u pacjentów otrzymujących dużą dawkę daunorubicyny. Wyższa dawka nie zwiększyła znacząco częstości zdarzeń niepożądanych ani nie wpłynęła na terapię konsolidacyjną.
Stawki całkowitej remisji uzyskane w tym badaniu były niższe niż w kilku wcześniejszych badaniach, 2,19,23,24, nawet w grupie z dużą dawką
[więcej w: terapia behawioralna warszawa, peeling kwasem salicylowym, terapia behawioralna warszawaia Kraków ]

Powiązane tematy z artykułem: cennik rezonansu magnetycznego peeling kwasem salicylowym terapia behawioralna warszawa