Lumacaftor-Ivacaftor u pacjentów z mukowiscydozą Homozygotyczny pod względem Phe508del CFTR AD 4

Stosunek częstości (lumakaftor-iwakaftor vs. placebo) wahał się od 0,57 do 0,72 (P <0,001 do P = 0,05, żaden z wskaźników częstości nie był uważany za znaczący w hierarchii testowania) (Tabela 2 i Tabela S2 w Dodatku uzupełniającym) . W analizie zbiorczej częstość zaostrzeń była istotnie niższa w obu grupach dawkowania lumakaftor-iwakaftor niż w grupie placebo: 30% niższa w grupie LUM (600 mg / dobę) -IVA i 39% mniejsza w LUM (400 mg co 12 godzin) -IVA (odpowiednio P = 0,001 i P <0,001) (tabela 2 i tabela S2 w dodatkowym dodatku). W 24. tygodniu odsetek pacjentów, u których nie wystąpiły zaostrzenia w zbiorczej analizie, był istotnie wyższy w obu grupach w grupie iwakaftoru niż w grupie placebo, a ryzyko wystąpienia zaostrzenia było istotnie mniejsze w grupach lumakaftor-iwakaftor (ryc. 2A i tabela 2). Dodatkowe analizy wykazały znaczące zmniejszenie leczenia lacakaftorem-iwakaftorem w liczbie zaostrzeń prowadzących do hospitalizacji i wymagających podawania dożylnych antybiotyków (Figura 2B). W ciągu 24-tygodniowego okresu średni BMI (waga w kilogramach podzielona przez kwadrat wysokości w metrach) wzrastał systematycznie w obu grupach dawek lumakaftor-iwakaftor (ryc. S7 w dodatku uzupełniającym). W analizie poszczególnych badań różnica pomiędzy lumakaftor-iwakaftor a placebo w odniesieniu do bezwzględnej zmiany BMI była istotna dla obu grup dawek w badaniu TRANSPORT, ale dla żadnej grupy dawek w badaniu TRAFFIC (Tabela 2). W zbiorczej analizie w 24 tygodniu różnica traktowania wobec placebo w odniesieniu do bezwzględnej zmiany BMI wynosiła 0,24 do 0,28 (P <0,001) (tabela 2 i tabela S2 i fig. S7 w dodatkowym dodatku); oznacza to poprawę o około 1% w przypadku iwakaftoru lumakaftoru. W grupach dawkowania lumakaftoru-iwakaforu w TRAFFIC i TRANSPORT, średnia zmiana masy ciała w stosunku do wartości wyjściowej w 24 tygodniu wynosiła od 1,23 do 1,57 kg.
CFQ-R jest specyficznym dla mukowiscydozy instrumentem zaprojektowanym do oceny zgłoszonych przez pacjentów ocen różnych środków związanych ze zdrowiem. W obu grupach dawek lumakaftor-iwakaftor nastąpiła poprawa w zakresie oceny domen oddechowych w obrębie grupy CFQ-R; różnica w traktowaniu w porównaniu z placebo była nominalnie znacząca (na podstawie hierarchii testów) w analizie poszczególnych badań tylko dla grupy LUM (600 mg / dzień) -IVA w badaniu TRAFFIC; różnica w leczeniu osiągnęła istotność w grupie LUM (600 mg / dzień) -IVA w analizie zbiorczej (tabela 2 i fig. S8 w dodatkowym dodatku).
Bezpieczeństwo
Tabela 3. Tabela 3. Zdarzenia niepożądane związane ze schematami badania. Ogólnie biorąc, odsetek pacjentów zgłaszających zdarzenia niepożądane był podobny w grupie lumakaftor-iwakaftor i grupie placebo (tabela 3). Połączone w badaniach poważne zdarzenia niepożądane odnotowano u 28,6% pacjentów w grupie placebo i od 17,3 do 22,8% pacjentów z grupy lumakaftor-iwakaftor. We wszystkich grupach najczęstszym ciężkim działaniem niepożądanym było infekcyjne zaostrzenie płuc (występujące u 24,1% pacjentów w grupie otrzymującej placebo oraz u 13,0% pacjentów z grupy przyjmującej lumakaftor w grupie iwakaftoru). Odsetek pacjentów, którzy przerwali stosowanie schematu badań z powodu wystąpienia działań niepożądanych, był wyższy w grupie lumakaftor-iwakaftor niż w grupie placebo (4,2% [31 z 738 pacjentów] vs. 1,6% [6 z 370 pacjentów]). Wśród pacjentów otrzymujących lacakaftor w skojarzeniu z iwakaftorem, działania niepożądane, które doprowadziły do przerwania schematu badań u dwóch lub więcej pacjentów, to zwiększenie stężenia kinazy kreatynowej (4 pacjentów), krwioplucie (3), skurcz oskrzeli (2), duszność (2) , zaostrzenie płucne (2) i wysypka (2). Nie zgłoszono zgonów.
Działania niepożądane zgłaszane częściej w grupach lumakaftor-iwakaftor miały na ogół charakter oddechowy. Większość miała nasilenie od łagodnego do umiarkowanego i obejmowała duszność i ucisk w klatce piersiowej (Tabela 3 i Tabela Dwoje pacjentów z grupy placebo (jedna z dusznością i jedna z dyskomfortem w klatce piersiowej) i czterema pacjentami z grupy LUM (600 mg / dobę) -IVA (dwie osoby z dusznością i dwiema z oskrzeniem skurczowym) mieli objawy niepożądane dotyczące objawów ze strony układu oddechowego lub reaktywnych dróg oddechowych, które były poważne. U pacjentów, u których wystąpiły działania niepożądane związane z objawami oddechowymi w ciągu do 2 dni po rozpoczęciu leczenia, i którzy nie przerwali reżimu badania, zdarzenia zwykle ustąpiły w ciągu pierwszych 2 do 3 tygodni leczenia.
[patrz też: emg legnica, klinika estetyczna poznań, odbudowa kości szczęki ]

Powiązane tematy z artykułem: emg legnica klinika estetyczna poznań odbudowa kości szczęki