Najczestsza postacia raka tkanki zewnatrz wydzielniczej jest gruczolakorak

Najczęstszą postacią raka tkanki zewnątrz wydzielniczej jest gruczolakorak, o budowie nabłonkowej przewodów zewnętrznych, natomiast wyspiaki złośliwe są rzadkie. Prócz tego spotyka się w tej grupie często raka włóknistego (scirrivus), zdarza się on także i w drugiej grupie, do której Chodkowski zalicza postaci raka zróżnicowane niedostatecznie by można było ustalić podobieństwo ich z tkanką nabłonkową trzustki. Prawie w każdym przypadku raka trzustki stwierdza się przewlekłe jej zapalenie, a nieraz znaczną marskość. Miąższ zewnątrz wydzielniczy więdnie, natomiast wyspy Langerhansa są oporniejsze. Sadowiąc się najczęściej w głowie trzustki rak wywołuje często ucisk wspólnego przewodu żółciowego z następową żółtaczką, uciskając dwunastnicę lub odźwiernik wiedzie rak trzustki do ich zwężenia. Rak trzustki może uciskać także duże pnie naczyniowe (śledzionowe, tętnicę i żyłę krezkową górną, tętnicę trzewną, żył wrotną, przewód piersiowy) oraz splot trzewny i wywołuje wtedy odpowiednie objawy. Rak trzustki daje w wielu przypadkach przerzuty. Spotyka się je częściej w przypadkach raka ogona niż innych części trzustki, prawdopodobnie wskutek dłuższego trwania choroby. Przerzuty stwierdza się przede wszystkim w węzłach chłonnych, zwłaszcza okolicznych, następnie w wątrobie i w płucach, mogą one jednak powstawać prawie we wszystkich narządach. W statystyce sekcyjnej Janusza, przerzuty stwierdzono w 13 na 15 przypadków pierwotnego raka trzustki, co stanowi 86,7%: w węzłach chłonnych – w 10 przypadkach (66,7%), w wątrobie – w 9 przypadkach (60%), w błonach surowiczych – w 5 przypadkach (33,3 %), w płucach w 2 przypadkach (13,3 % ), w żołądku w 2 .(13,3%), w przełyku w 1 (6,6%), w pęcherzyku żółciowym w 1 (6,6%), w nerkach- w 1 (6,6%)i w nadnerczach w 1 (6,6%). [przypisy: RTG panoramiczne, asumin, pracownia emg ]

Powiązane tematy z artykułem: asumin pracownia emg RTG panoramiczne