Porównawcza skuteczność inaktywowanych i żywych atenuowanych szczepionek przeciw grypie ad 6

W przeciwieństwie do sytuacji u dzieci – w szczególności, ale nie wyłącznie, u osób w wieku poniżej 6 lat, dla których żywiona atenuowana szczepionka wydaje się być lepsza od inaktywowanej szczepionki18 – względna, a nawet absolutna skuteczność żywej atenuowanej szczepionki u dorosłych wcześniej nie było dobrze ustalone.3,5 Nasze wieloletnie badanie porównawcze skuteczności szczepionki zostało zainicjowane w latach 2004-2005 w celu rozwiązania niektórych z tych pytań. W pierwszym roku naszego badania, w którym krąży wirus grypy A z umiarkowanym dryftem antygenowym i dwiema liniami wirusa grypy B, odkryliśmy, że bezwzględna skuteczność inaktywowanej szczepionki w zapobieganiu objawowej grypie wynosiła 67-78%, na podstawie kilku potwierdzonych laboratoryjnie punktów końcowych.9 W tym samym roku nie znaleźliśmy znaczącej bezwzględnej skuteczności żywej atenuowanej szczepionki z wykorzystaniem tych samych punktów końcowych. Wyniki potwierdzone laboratoryjnie były zbyt nieliczne, aby ustalić, czy inaktywowana szczepionka znacznie przewyższa żywą atenuowaną szczepionkę. Aktywność grypy była stosunkowo niska w kolejnym sezonie grypowym (2005-2006). W tym roku, pomimo rekrutacji, która przekroczyła docelową liczbę, bezwzględna skuteczność została wykazana tylko dla szczepionki inaktywowanej i tylko wtedy, gdy uwzględniono serologiczne punkty końcowe. Continue reading „Porównawcza skuteczność inaktywowanych i żywych atenuowanych szczepionek przeciw grypie ad 6”

Porównawcza skuteczność inaktywowanych i żywych atenuowanych szczepionek przeciw grypie ad 5

U 90 uczestników (75,6%), w tym wszystkich 11 z grypą B, wirus zidentyfikowano przez izolację w hodowli komórkowej, a wszystkie 90 izolatów zweryfikowano za pomocą testów PCR w czasie rzeczywistym; w 29 przypadkach wirus zidentyfikowano tylko w teście PCR w czasie rzeczywistym. Szacunki bezwzględnej i względnej skuteczności szczepionki
Przy użyciu samej kultury do potwierdzenia przypadków grypy, bezwzględna skuteczność (skuteczność szczepionki w porównaniu z placebo) wynosiła 73% (95% przedział ufności [CI], 51 do 85) dla szczepionki inaktywowanej i 51% (95% CI, 19 do 70) dla żywej atenuowanej szczepionki. Pod względem względnej skuteczności odnotowano 45% (95% CI, od 3 do 69) zmniejszenie potwierdzonych kulturowo przypadków grypy wśród biorców inaktywowanej szczepionki w porównaniu z biorcami żywej atenuowanej szczepionki (Tabela 2).
Po zastosowaniu hodowli, PCR w czasie rzeczywistym lub obu metod w celu potwierdzenia przypadków grypy, bezwzględna skuteczność wynosiła 68% (95% CI, 46 do 81) dla szczepionki inaktywowanej i 36% (95% CI, 0 do 59) dla żywą atenuowaną szczepionkę (tabela 2). Pod względem względnej skuteczności odnotowano 50% zmniejszenie (95% CI, od 20 do 69) w potwierdzonej hodowli lub stwierdzonej przez PCR grypie wśród biorców inaktywowanej szczepionki w porównaniu z tymi, którym podano żywą atenuowaną szczepionkę. Continue reading „Porównawcza skuteczność inaktywowanych i żywych atenuowanych szczepionek przeciw grypie ad 5”

Porównawcza skuteczność inaktywowanych i żywych atenuowanych szczepionek przeciw grypie czesc 4

Rekrutacja rozpoczęła się na początku października i trwała do początku listopada 2007 r. Łącznie 1963 pacjentów było uprawnionych; 1952 stał się uczestnikami i dostarczył próbkę krwi z preinterpretacji, losowo przydzielono do interwencji i otrzymał tę interwencję (patrz Rysunek w Dodatku Uzupełniającym). Średni wiek uczestników wynosił 23,3 lat; 1214 (62,2%) to kobiety, a 731 (37,5%) zgłosiło, że otrzymywały szczepionkę przeciwko grypie w przeszłości (Tabela 1). Siedemdziesięciu uczestników (3,6%) nie ukończyło wszystkich zaplanowanych wizyt; liczba uczestników utraconych w wyniku obserwacji nie różniła się istotnie w zależności od grupy badanej (p = 0,73). Zgłoszone reakcje
Jedynymi reakcjami miejscowymi i ogólnoustrojowymi zgłaszanymi przez znacznie większą liczbę osób przyjmujących szczepionki w porównaniu z osobami otrzymującymi placebo były bolesność rąk (zgłoszone przez 52,6% biorców szczepionki inaktywowanej vs. Continue reading „Porównawcza skuteczność inaktywowanych i żywych atenuowanych szczepionek przeciw grypie czesc 4”

Porównawcza skuteczność inaktywowanych i żywych atenuowanych szczepionek przeciw grypie cd

Każda dawka 0,5 ml szczepionki inaktywowanej zawierała 15 .g hemaglutyniny z każdego z następujących szczepów: A / Wyspy Salomona / 3/2006 (H1N1), A / Wisconsin / 67/2005 (H3N2) i B / Malezja / 2506/2004 (linia B / Victoria). Każda dawka 0,2 ml żywej atenuowanej szczepionki została sformułowana tak, aby zawierała 106,5-7,5 jednostek skupienia fluorescencyjnego żywych atenuowanych reasortantów wirusa grypy tych samych szczepów. Szczepionki i placebo traktowano i podawano, jak opisano wcześniej. 9 Pomiary efektywności
Symptomatyczna grypa została zdefiniowana jako choroba charakteryzująca się co najmniej jednym objawem oddechowym (kaszel lub przekrwienie błony śluzowej nosa) oraz co najmniej jednym objawem konstytucyjnym (gorączka lub gorączka, dreszcze lub bóle ciała). Pierwszorzędowym punktem końcowym był przypadek objawowej choroby, która została potwierdzona jako grypa A lub B przez izolację wirusa w hodowli komórkowej lub jego identyfikację za pomocą testu PCR w czasie rzeczywistym. Continue reading „Porównawcza skuteczność inaktywowanych i żywych atenuowanych szczepionek przeciw grypie cd”

Intensyfikacja dawki antracykliny w ostrej białaczce szpikowej ad 6

Stawki całkowitej remisji dla grup ryzyka korzystnego, pośredniego i niekorzystnego były odpowiednio 81,3%, 58,7% i 51,4% (P <0,001 dla porównań ogólnych). Mediana przeżycia była najdłuższa w grupie korzystnego ryzyka, ale nie różniła się istotnie pomiędzy grupami leczenia (współczynnik ryzyka zgonu w grupie z wysoką dawką, 0,61, P = 0,18). W czasie ostatecznej analizy mediana czasu przeżycia nie została osiągnięta wśród pacjentów z grupy ryzyka korzystnego leczenia, leczonych wysokimi dawkami daunorubicyny. Największa różnica między obiema grupami leczenia była obserwowana w podgrupie średniego ryzyka, z medianą przeżycia 17,8 miesiąca w grupie standardowej dawki i 32,3 miesięcy w grupie z wysoką dawką (współczynnik ryzyka zgonu w grupie z dużą dawką 0,67; P = 0,02). Kiedy pacjenci z podgrupy korzystnego ryzyka i pośredniego ryzyka zostali połączeni, całkowita mediana przeżycia wyniosła 20,7 miesiąca w grupie standardowej terapii i 34,3 miesięcy w grupie z wysoką dawką (P = 0,004 w teście log-rank) (rysunek 2B). Continue reading „Intensyfikacja dawki antracykliny w ostrej białaczce szpikowej ad 6”

Intensyfikacja dawki antracykliny w ostrej białaczce szpikowej ad 5

Powody, dla których pacjenci nie przechodzili zamierzonej procedury transplantacyjnej, obejmowały wycofanie się z badania lub wybór alternatywnej terapii (30,3%), postępującej choroby (25,5%), niezdolności do zbierania komórek macierzystych (11,7%), odmowy ubezpieczenia (3,4%) , zdarzenia niepożądane (11,0%), nieoczekiwany spadek liczby krwinek (2,8%), inne choroby komplikujące (4,8%), zgon (2,8%) i inne przyczyny (7,7%). Ponieważ podawanie gemtuzumabu ozogamycyny w fazie konsolidacji przed przeszczepieniem komórek macierzystych nie przyniosło poprawy w zakresie czasu wolnego od choroby lub całkowitego przeżycia, podgrupę otrzymującą ten lek zamknięto w październiku 2007 r. Ogólne przetrwanie
Rysunek 1. Rysunek 1. Wskaźniki zagrożenia dla śmierci według podgrup. Continue reading „Intensyfikacja dawki antracykliny w ostrej białaczce szpikowej ad 5”

Intensyfikacja dawki antracykliny w ostrej białaczce szpikowej czesc 4

Podstawowa charakterystyka demograficzna i kliniczna pacjentów. Tabela przedstawia cechy demograficzne i kliniczne pacjentów w momencie pierwszej randomizacji. Nie było istotnych różnic między tymi dwiema grupami pod względem cech demograficznych, klasyfikacji białaczek (na podstawie kryteriów Światowej Organizacji Zdrowia z 2001 r.), 20 profili cytogenetycznych lub innych cech choroby. Terapia indukcyjna
Spośród 582 kwalifikujących się pacjentów 372 (63,9%, 95% przedział ufności CI, 59,9 do 67,8) miało całkowitą remisję: 168 z 293 pacjentów (57,3%, 95% CI, 51,5 do 63,1) w grupie standardowej dawki i 204 z 289 (70,6%, 95% CI, 65,0 do 75,8) w grupie z dużą dawką (P <0,001 według dokładnego testu Fischera). Wśród pacjentów w dwóch grupach, u których wystąpiła pełna remisja, u 121 z 168 w grupie przyjmującej dawkę standardową (72,0%) i u 170 z 204 w grupie otrzymującej dużą dawkę (83,3%) obserwowano całkowitą remisję po jednym cyklu leczenia indukcyjnego . Continue reading „Intensyfikacja dawki antracykliny w ostrej białaczce szpikowej czesc 4”

Intensyfikacja dawki antracykliny w ostrej białaczce szpikowej cd

Niektórzy pacjenci z chorobą wysokiego ryzyka wycofali się z badania, aby poddać się przeszczepowi komórek macierzystych od dopasowanego niespokrewnionego dawcy, ale u tych pacjentów obserwowano całkowity czas przeżycia. Pacjenci poddani autologicznemu przeszczepowi komórek macierzystych otrzymali dwa cykle leczenia wysokimi dawkami cytarabiny (3 g na metr kwadratowy, podawane dożylnie w ciągu 3 godzin co 12 godzin co drugi dzień w sumie sześć dawek), 19 po czym hematopoetyczne komórki macierzyste krwi obwodowej. Przed przeszczepem połowa z tych pacjentów otrzymała pojedynczą dawkę gemomakumabu w postaci ozogamicyny (w dawce 6 mg na metr kwadratowy), zgodnie z randomizacją, przeprowadzoną w momencie włączenia do terapii po remisji.
Analiza statystyczna
Porównaliśmy czynniki demograficzne i charakterystykę choroby za pomocą testów t-testów i testów chi-kwadrat. Wszystkie podane wartości P są dwustronne. Continue reading „Intensyfikacja dawki antracykliny w ostrej białaczce szpikowej cd”

Intensyfikacja dawki antracykliny w ostrej białaczce szpikowej ad

U niektórych pacjentów rozpoznano wcześniej występujące zaburzenie hematologiczne do 6 miesięcy przed rozpoczęciem badania. Kwalifikowalność była oparta na potwierdzeniu AML przy użyciu centralnego immunofenotypowania i analizy morfologicznej. Podkomisja Cytogenetyczna ECOG dokonała przeglądu konwencjonalnych badań chromosomowych, które zostały uzyskane przez poszczególne instytucje i zakwalifikowano pacjentów jako mających profil ryzyka, który był korzystny, niekorzystny, pośredni lub nieokreślony na podstawie opublikowanego systemu klasyfikacji.13 Analiza fluorescencyjnej hybrydyzacji in situ (FISH) przeprowadzono w laboratorium cytogenetycznym Mayo Clinic na próbkach od 535 pacjentów, z użyciem sond, które zostały wcześniej opisane.14 Wszyscy pacjenci zostali przetestowani centralnie pod kątem najczęstszych aberracji molekularnych AML, 15 w tym genu białaczki mieszanej (MLL) częściowa podwójna tandemowa (PTD), 16 i podobna do FMS kinaza tyrozynowa 3 (FLT3) – wewnętrzna duplikacja tandemowa (ITD), 17 z zastosowaniem półilościowej analizy reakcji łańcuchowej polimerazy (PCR). Projekt badania i nadzór
Badanie zostało opracowane przez Komitet ds. Białaczki ECOG. Continue reading „Intensyfikacja dawki antracykliny w ostrej białaczce szpikowej ad”

Brytyjskie lekcje reformy służby zdrowia

W powszechnym przekonaniu, że amerykański system opieki zdrowotnej nie może kontynuować obecnej, rosnącej spirali kosztowej, stale poszerzając lukę pomiędzy bogatymi a biednymi, brytyjska Narodowa Służba Zdrowia (NHS) sprawiła, że pojawienie się jako straszydło w politycznie finansowanym, machaniu całunem Reklamy telewizyjne. Miejsca te ostrzegają obywateli, że jeśli uda się przeforsować reformę systemu opieki zdrowotnej prezydenta Baracka Obamy, kraj zakończy w Trzecim Świecie, zsocjalizowany system opieki zdrowotnej – podobnie jak NHS, forfend nieba. Koszt opieki zdrowotnej na mieszkańca w Stanach Zjednoczonych jest około dwukrotnie wyższy niż w innych dużych krajach uprzemysłowionych. W 2008 r. Opieka zdrowotna pochłonęła 17% produktu krajowego brutto (PKB) kraju – przewiduje się, że udział ten wzrośnie jeszcze szybciej w ciągu następnej dekady2. Continue reading „Brytyjskie lekcje reformy służby zdrowia”