Podwójnie ślepe, opóźnione rozpoczęcie badania Rasagiliny w chorobie Parkinsona czesc 4

Margines nieineriorności wynoszący 0,15 punktów UPDRS na tydzień został wcześniej określony. Ten punkt końcowy zaprojektowano w celu określenia, czy różnica między grupami była długotrwała (jak można się było spodziewać po wpływie modyfikacji choroby), a nie zmniejszała się (jak można się było spodziewać ze środkiem, który miał przedłużony i kumulatywny wpływ na objawy). W przypadku każdej dawki wszystkie trzy punkty końcowe musiały zostać spełnione, aby zadeklarować wynik pozytywny. Wtórnym punktem końcowym była zmiana całkowitej wartości wyniku UPDRS między wartością początkową a ostatnią obserwowaną wartością w fazie 1. Wielkość próby została obliczona na podstawie obliczeń stosowanych w Rasagilinie (TVP-1012) we wczesnej monoterapii pacjentów z chorobą Parkinsona (TEMPO) badanie (numer ClinicalTrials.gov, NCT00203060) .15 Obliczenia wykazały, że 1100 osób będzie potrzebowało 87% mocy do wykrycia różnicy 1,8 punktów UPDRS między grupami początku i grupy o opóźnionym początku w średniej zmianie w Wynik UPDRS od wartości wyjściowej do średniej wyników UPDRS z tygodni 48 do 72, z poziomem alfa 0,05 i wskaźnikiem rezygnacji wynoszącym 15%.
W pierwszym pierwszorzędowym punkcie końcowym do analizy włączono wszystkich uczestników, którzy przeszli ocenę w punkcie wyjściowym i tydzień 12 lub później. W przypadku drugiego i trzeciego pierwotnego punktu końcowego uwzględniono wszystkich pacjentów, którzy otrzymali co najmniej 24-tygodniowe leczenie podczas fazy i którzy zostali poddani ocenie podczas wizyty w 48. tygodniu lub później. Oceny bezpieczeństwa obejmowały wszystkich pacjentów, którzy zostali losowo przydzieleni do leczenia w ramach badania.
Analizę statystyczną przeprowadzono za pomocą analizy kowariancji o powtarzanych pomiarach metodą mieszanych modeli, która obejmowała następujące ustalone efekty: grupę leczenia, tydzień w badaniu, interakcję tydzień po zabiegu, ośrodek i całkowity wynik UPDRS na linii podstawowej. Pierwszy punkt końcowy analizowano przy użyciu połączonych grup placebo. W przypadku dwóch i trzech punktów końcowych model dopasowywano osobno dla każdej dawki, ponieważ zaobserwowano heterogeniczne efekty zmiennych między dwiema dawkami. Aby utrzymać błąd typu I równy 0,05 w całym badaniu, zastosowano metodę hierarchiczną, aby uwzględnić wiele pierwotnych punktów końcowych dla każdej dawki, a do oceny dwóch dawek wykorzystano metodę Hferberga o podwyższonej wartości Bonferroniego16; to pozwoliło na osobne testowanie każdej dawki. Różne różnie sprecyzowane czułości i analizy wspomagające, w tym wiele strategii imputacji, zostały użyte do sprawdzenia poprawności wyników i rozwiązania problemu brakujących danych. Dla drugorzędowego punktu końcowego zastosowano model analizy kowariancji w celu oceny skorygowanej średniej zmiany całkowitej sumy wyniku UPDRS między wartością wyjściową a ostatnią obserwowaną wartością w fazie 1.
Aby zaradzić temu, że wpływ na objawy może maskować działanie modyfikujące przebieg choroby w tej grupie pacjentów z bardzo łagodną chorobą, przeprowadzono analizę podgrup post hoc u osób z wysoką całkowitą punktacją UPDRS (tj. Najwyższy kwartyl wyników) w linia podstawowa.
Wyniki
Charakterystyka podmiotów
Rysunek 2. Rysunek 2. Randomizacja i leczenie uczestników badania. Kohorta skuteczności dla pierwszego pierwszorzędowego punktu końcowego obejmowała osobników, którzy byli oceniani na początku badania i podczas wizyty w tygodniu 12 lub później. Kohorta skuteczności dla drugiego i trzeciego pierwotnego punktu końcowego obejmowała osoby, które były oceniane przez co najmniej 24 tygodnie podczas fazy kontrolowanej placebo i które przeszły co najmniej jedną ocenę podczas wizyty 48 tygodni lub później.
[patrz też: peeling kwasem salicylowym, odbudowa kości szczęki, ortopeda dla dzieci ]

Powiązane tematy z artykułem: odbudowa kości szczęki ortopeda dla dzieci peeling kwasem salicylowym