Drugi sposób uzupelnienia ubytku skrzydelek nosa polega na przeszczepieniu jednoszypulowego plata skóry podwójnie zlozonego

Pierwszy sposób, celem ,pokrycia małego ubytku, polega. na tym, że płat skóry z grzbietu nosa wykrojony w kształcie trójkąta lub prostokąta przesuwamy ku dołowi i z jego podwójnie złożonej skóry wypełniamy ubytek skrzydełka. Miejsce za powyżej pokrywamy zbliżonymi do siebie brzegami skóry Z sąsiedztwa lub wolnym płatem wziętym z ucha. Większy ubytek skóry na ,grzbiecie nosa (po wyciętym płacie na skrzydełko można pokryć płatem Thiersclra lub również wolnym płatem z ucha. Drugi sposób uzupełnienia ubytku skrzydełek nosa polega na przeszczepieniu jednoszypułowego płata skóry podwójnie złożonego, wykrojonego z twarzy, obróconego o 180°. Continue reading „Drugi sposób uzupelnienia ubytku skrzydelek nosa polega na przeszczepieniu jednoszypulowego plata skóry podwójnie zlozonego”

Niedocukrzenie krwi pokarmowe

Czy wstrząs hipoglikemiczny po insulinie jest wynikiem tylko niedocukrzenia krwi i czy nie wchodzą tu jeszcze inne czynniki jest to sprawa otwarta, wymagająca jeszcze badań. f. Niedocukrzenie krwi pokarmowe Niedocukrzenie krwi pochodzenia pokarmowego (hypoglycaemia alimentaris} powstaje w dwie godziny po obciążeniu cukrem (po okresie przecukrzenia) i szczyt jego przypada na trzecią – czwartą godzinę, kiedy zawartość cukru we krwi spada do 0,03%. Ten okres hipoglikemiczny zależy od kompensacyjnego zwiększenia się wydzielania insuliny, co zostało stwierdzone przez skrzyżowane krążenie żyły trzustkowej jednego psa z żyłą szyjną psa drugiego. Po wprowadzeniu cukru do żyły psa pierwszego, u drugiego psa otrzymującego krew z żyły trzustkowej występuje niedocukrzenie krwi, gdyż otrzymuje on insuliny więcej niż pies pierwszy. Continue reading „Niedocukrzenie krwi pokarmowe”

Cukromocz (glucosuria)

Cukromocz (glucosuria) Jeżeli ilość cukru we krwi zwiększy się, to nerka nie utrzymuje go i przechodzi on w większej ilości do moczu. Wyższy poziom cukru we krwi utrzymywany przez nerkę, czyli przecukrzenie bez cukromoczu nazywamy zawartością cukru graniczną lub krytyczną, czyli nerkowym progiem wydzielania cukru. Progiem nerkowym nazywamy więc maksymalną zawartość cukru we krwi, w której nie ma jeszcze cukromoczu. Powyżej tej zawartości występuje cukromocz. Granica przecukrzenia zależy zarówno od stanu nerek, jak i od pochodzenia przecukrzenia krwi. Continue reading „Cukromocz (glucosuria)”

Rozpoznanie raka trzustki o wyksztalconym obrazie klinicznym nie jest trudne

Rozpoznanie raka trzustki o wykształconym obrazie klinicznym nie jest trudne. Przemawia za nim zespół, na który się składają: 1) żółtaczka u osoby w starszym wieku, stopniowo rozwijająca się, wciąż narastająca, o cechach żółtaczki mechanicznej; 2) szybko postępujące charłactwo i upadek sił; 3) znaczne powiększenie pęcherzyka żółciowego; 4) obniżona ogólna ciepłota dała; 5) guz w miejscu rzutu trzustki, o cechach guzów trzustki. Bard i Pic uważali ten zespół, nawet bez guza właściwy tylko dla raka trzustki. Z tym poglądem nie można się zgodzić, gdyż spostrzegano go także w przewlekłym zapaleniu trzustki, a osobiście spostrzegałem go również w raku wspólnego przewodu żółciowego. Niemniej zespół Bard-Pica jest znamienny dla raka trzustki. Continue reading „Rozpoznanie raka trzustki o wyksztalconym obrazie klinicznym nie jest trudne”

Goraczka, wysypka, pancytopenia i nieprawidlowe dzialanie watroby

Chciałbym poruszyć kwestię dotyczącą Case Record (wydanie z 24 lipca) Hay i in. Stwierdzono, że zdjęcie rentgenowskie klatki piersiowej wykazało słabe, plamiste krycie w lewym dolnym płacie, które może reprezentować zapalenie płuc. Zapalenie płuc w odrze wynika z bezpośredniej inwazji wirusa lub wtórnej infekcji; w większości przypadków patogenem jest Staphylococcus aureus lub Streptococcus pneumoniae. 2 Ważne jest wyeliminowanie zapalenia płuc, ponieważ zapalenie płuc jest odpowiedzialne za 60% zgonów związanych z odrą. Continue reading „Goraczka, wysypka, pancytopenia i nieprawidlowe dzialanie watroby”

Inhibicja nukryzyny angiotensyny versus Enalapril w niewydolności serca AD 4

W ostatniej ocenie, wśród pacjentów przyjmujących badany lek, średnie (. SD) dawki w grupach LCZ696 i enalaprylu wynosiły odpowiednio 375 . 71 mg i 18,9 . 3,4 mg. Jedenaścioro pacjentów z grupy LCZ696 i 9 pacjentów z grupy enalaprylu straciło kontakt z chorymi, a ich dane zostały cenzurowane przy ostatnim kontakcie. Mediana czasu obserwacji wynosiła 27 miesięcy, bez znaczącej różnicy między grupami. Wyniki badań
Rysunek 2. Continue reading „Inhibicja nukryzyny angiotensyny versus Enalapril w niewydolności serca AD 4”

Dwanaście lub 30 miesięcy podwójnej terapii przeciwpłytkowej po stentach uwalniających leki AD 6

U prawie wszystkich pacjentów i typów zmian kontynuacja terapii tienopirydyną wiązała się ze zmniejszeniem ryzyka obu końcowych punktów końcowych. W poprzednich badaniach różne stenty20 i inhibitory P2Y1222 były powiązane z różnym odsetkiem zakrzepicy w stencie i zawałem mięśnia sercowego; w tym badaniu stosowanie tienopirydyny po roku zmniejszyło ryzyko obu wyników we wszystkich stentach i rodzajach leków. Chociaż wyniki wcześniejszych badań różnią się w odniesieniu do ryzyka przerwania tienopirydyny po 6 miesiącach, 10-13,23,24 obecne badanie wykazało zwiększone ryzyko wystąpienia zawału mięśnia sercowego (zarówno związanego z stentem, jak i bez obie grupy badawcze w ciągu pierwszych 3 miesięcy po odstawieniu. Przyszłe oceny leczenia tienopiry- dyną w celu zmniejszenia ryzyka zdarzeń sercowo-naczyniowych po zakończeniu tego badania mogą być uzasadnione. Nieoczekiwanym odkryciem było to, że liczba zgonów z jakiejkolwiek przyczyny podczas okresu leczenia była wyższa w grupie, która nadal otrzymywała tienopirydynę niż w grupie, która otrzymywała placebo, różnica, która była spowodowana wzrostem liczby zgonów z przyczyn nieobciążeniowych w grupie tienopirydyny. Szybkość diagnozy raka nie różniła się istotnie po randomizacji; jednak było więcej zgonów związanych z rakiem u pacjentów leczonych dalszą tienopiryną niż wśród osób otrzymujących placebo, co mogło odzwierciedlać brak równowagi szans u pacjentów ze znanym rakiem przed włączeniem do badania. Chociaż jedno badanie porównujące długoterminową terapię tienopiryną z placebo u pacjentów z udarem leukocytarnym wykazało nieoczekiwany wzrost śmiertelności, 25 innych dużych, randomizowanych badań z udziałem pacjentów z chorobą niedokrwienną serca nie wykazało ani zwiększonego ani zmniejszonego ryzyka zgonu26. Continue reading „Dwanaście lub 30 miesięcy podwójnej terapii przeciwpłytkowej po stentach uwalniających leki AD 6”

Dwanaście lub 30 miesięcy podwójnej terapii przeciwpłytkowej po stentach uwalniających leki AD 4

Wśród tych pacjentów 5261 (23,0%) nie kwalifikowało się do randomizacji po 12 miesiącach obserwacji, 7644 (33,4%) kwalifikowało się, ale nie podlegało randomizacji (patrz tabela S2 w dodatkowym dodatku) i 9961 (43,6%) poddano randomizacji (ryc. 1). Wśród osób kwalifikujących się, ale nie poddanych randomizacji, najczęstszą przyczyną braku randomizacji było wycofanie zgody w trakcie roku między naborem a randomizacją (76,0%). Tabela 1. Tabela 1. Charakterystyka pacjentów leczonych za pomocą stentów uwalniających leki i tych, którzy przeszli losowanie. Podstawowa charakterystyka pacjentów leczonych stentami uwalniającymi leki i poddanych randomizacji była podobna w obu grupach badawczych (tabela 1) . Continue reading „Dwanaście lub 30 miesięcy podwójnej terapii przeciwpłytkowej po stentach uwalniających leki AD 4”

Zawierająca domenę 7 typu thrombospondyna w idiopatycznej nefropatii błoniastej AD 5

We wszystkich 5 dostępnych próbkach biopsyjnych od pacjentów z błoniastą nefropatią, którzy byli dodatni w kierunku przeciwciał anty-THSD7A, analiza immunohistochemiczna wykazała znacznie zwiększone wybarwianie granulek dla THSD7A (Figura 5C); Barwienie PLA2R1 było prawidłowe u tych pacjentów (Figura 5D). Przeciwnie, wszyscy pacjenci z wykrywalnymi przeciwciałami surowicy anty-PLA2R1 mieli normalne wybarwianie THSD7A wzdłuż ścian naczyń włosowatych (Figura 5E), ale zwiększone barwienie granularne dla PLA2R1 (Figura 5F), jak opisano wcześniej.10-12 Trzech z tych pacjentów miało skąpe i Niespecyficzny wynik dla THSD7A w materiale białkowym w przestrzeni otoczkowej kilku kłębuszków (dane nie przedstawione). Wszystkie 50 próbek pobranych od pacjentów z nefropatią błoniastą i bez wykrywalnych autoprzeciwciał miało prawidłowe wybarwienie zarówno dla THSD7A, jak i PLA2R1 (Figura 5G i 5H). Wiadomo, że antygen PLA2R1 kolokalizuje się z IgG4 w złogach podnabłonkowych u pacjentów z idopatyczną nefropatią błoniastą związaną z PLA2R1.2 Podobnie, stwierdziliśmy kolokalizację IgG4 i THSD7A w próbkach biopsyjnych od pacjentów seropozytywnych THSD7A (ryc. S9 w dodatku uzupełniającym). Co więcej, odkryliśmy lokalną aktywację dopełniacza, co pokazuje silne ziarninowe barwienie dla C5b-9 (ryc. S10 w dodatkowym dodatku). Continue reading „Zawierająca domenę 7 typu thrombospondyna w idiopatycznej nefropatii błoniastej AD 5”