Wrodzony siodelkowaty ksztalt nosa

Wrodzony siodełkowaty kształt nosa powstaje najczęściej pod postacią niedostatecznego rozwinięcia części kostnej. Nasilenie zapadnięcia nosa może być w części kostnej lub w części chrzęstnej. Małe zapadnięcia możemy poprawić wprowadzeniem małej chrząstki lub kostki wziętej z Przegrody nosowej, jeżeli jest ona skrzywiona i wymaga podśluzówkowego wycięcia. Większe zapadnięcia wyrównuje się za pomocą przeszczepu z chrząstki wołowej konserwowanej. Materiał ten okazał się w mojej pracy bardzo dogodny do tego celu. Continue reading „Wrodzony siodelkowaty ksztalt nosa”

Szerokosc otworu przetoki operacyjnej powinna wynosic co najmniej 5 cm

Szerokość otworu przetoki operacyjnej powinna wynosić co najmniej 5 cm. Po zbliżeniu pętli jelita do ściany żołądka nakładamy pierwsze piętro szwów węzełkowych surowicówko-surowicówkowych, nie obcinając końców pierwszego i ostatniego szwu; następnie w odległości 0,5 cm od tego szwu nacinamy z obu stron ściany , jelita i żołądka poprzez błony surowiczą i mięśniową, a po podkłuciu naczyń błony podśluzowej otwieramy z obu stron śluzówkę pomiędzy podwiązkami. Treść żołądkową i jelitową usuwamy starannie, ponieważ wszelkie zanieczyszczenia prowadzą do miejscowego zapalenia . otrzewnej, a tym samym do rozejścia się szwów; śluzówkę tuszujemy jodyną. Szew śluzówki. Continue reading „Szerokosc otworu przetoki operacyjnej powinna wynosic co najmniej 5 cm”

Najczestsza postacia raka tkanki zewnatrz wydzielniczej jest gruczolakorak

Najczęstszą postacią raka tkanki zewnątrz wydzielniczej jest gruczolakorak, o budowie nabłonkowej przewodów zewnętrznych, natomiast wyspiaki złośliwe są rzadkie. Prócz tego spotyka się w tej grupie często raka włóknistego (scirrivus), zdarza się on także i w drugiej grupie, do której Chodkowski zalicza postaci raka zróżnicowane niedostatecznie by można było ustalić podobieństwo ich z tkanką nabłonkową trzustki. Prawie w każdym przypadku raka trzustki stwierdza się przewlekłe jej zapalenie, a nieraz znaczną marskość. Miąższ zewnątrz wydzielniczy więdnie, natomiast wyspy Langerhansa są oporniejsze. Sadowiąc się najczęściej w głowie trzustki rak wywołuje często ucisk wspólnego przewodu żółciowego z następową żółtaczką, uciskając dwunastnicę lub odźwiernik wiedzie rak trzustki do ich zwężenia. Continue reading „Najczestsza postacia raka tkanki zewnatrz wydzielniczej jest gruczolakorak”

W raku ogona trzustki spostrzega sie odruchowe zaburzenie czynnosci lewej nerki

W raku ogona trzustki spostrzega się odruchowe zaburzenie czynności lewej nerki. W jednym z naszych przypadków, opisanym przez Wacława Markeria, upośledzenie sprawności lewej nerki objawiało się, w porównaniu z prawą nerką, znacznym opóźnieniem wydzielania barwnika wprowadzonego dożylnie, zmniejszeniem ilości moczu, chlorków i mocznika oraz białkomoczem i drobnowidowym krwiomoczem. Jeżeli rak trzustki przebiega z żółtaczką, poziom bilirubiny w krwi jest zwiększony, a odczyn Bergha – bezpośredni. Ilość diastazy w krwi w raku trzustki może być przez dłuższy czas zwiększona. Również i poziom lipazy w krwi w początkowym okresie raka trzustki bywa wysoki (hyperLipasaemia). Continue reading „W raku ogona trzustki spostrzega sie odruchowe zaburzenie czynnosci lewej nerki”

Rozpoznanie raka trzustki o wyksztalconym obrazie klinicznym nie jest trudne

Rozpoznanie raka trzustki o wykształconym obrazie klinicznym nie jest trudne. Przemawia za nim zespół, na który się składają: 1) żółtaczka u osoby w starszym wieku, stopniowo rozwijająca się, wciąż narastająca, o cechach żółtaczki mechanicznej; 2) szybko postępujące charłactwo i upadek sił; 3) znaczne powiększenie pęcherzyka żółciowego; 4) obniżona ogólna ciepłota dała; 5) guz w miejscu rzutu trzustki, o cechach guzów trzustki. Bard i Pic uważali ten zespół, nawet bez guza właściwy tylko dla raka trzustki. Z tym poglądem nie można się zgodzić, gdyż spostrzegano go także w przewlekłym zapaleniu trzustki, a osobiście spostrzegałem go również w raku wspólnego przewodu żółciowego. Niemniej zespół Bard-Pica jest znamienny dla raka trzustki. Continue reading „Rozpoznanie raka trzustki o wyksztalconym obrazie klinicznym nie jest trudne”

Rozedmowe zapalenie aortalnie po przeszczepie wewnatrznaczyniowym

Huang i Wu (wydanie z 9 stycznia) opisują przypadek śmierci po endowaskularnej naprawie tętniaka aorty piersiowej. Byłem zaskoczony, że autorzy nie wzięli pod uwagę diagnozy przetoki aortalno-przełykowej, rzadkiego, ale dobrze znanego i dobrze opisanego powikłania tej operacji. Utrzymujące się mechaniczne ciśnienie z powiększonego worka tętniaka powoduje erozję komunikacji z sąsiednim przełykiem, prowadząc do infekcji i hematemesis. Opisane odkrycia endolaków (uporczywe zwiększanie ciśnienia w worku tętniaka), gorączka, powietrze w tętniaku przylegającym do przełyku i śmierć spowodowana masywną krwawicą zdecydowanie sugerują diagnozę przetoki aortalno-przełykowej, a nie słabą higienę jamy ustnej, jak zakładano. Continue reading „Rozedmowe zapalenie aortalnie po przeszczepie wewnatrznaczyniowym”

Sirolimus w ciezkiej hiperinsulinemicznej hipoglikemii

Badanie Senniappana i wsp. (Wydanie z 20 marca) pokazuje, że cztery niemowlęta z ciężką hipoglikemią hiperinsulinową miały wyraźną odpowiedź glikemiczną na syrolimus i nie obserwowano poważnych działań niepożądanych podczas roku obserwacji. Toksyczne działanie na płuca zostało uznane za podstawowe powikłanie leczenia syrolimusem, szczególnie u osób z niedoborem odporności. W badaniu Senniappana i wsp. Continue reading „Sirolimus w ciezkiej hiperinsulinemicznej hipoglikemii”

Profilaktyka CMV w transplantacji komórek hematopoetycznych

Zakażenie wirusem cytomegalii (CMV) nadal jest główną przyczyną chorób i śmierci u biorców allogenicznego przeszczepu komórek krwiotwórczych. Chemaly i in. (Wydanie z 8 maja) opisuje wyniki badania fazy II nowego środka przeciw CMV, letermowiru (zwanego także AIC246), u pacjentów seropozytywnych po transplantacji. Niedawno w kilku badaniach wykazano zmniejszenie częstości nawrotów u biorców przeszczepów z reaktywacją CMV, szczególnie u chorych na raka szpikowego.2-4 Chociaż dokładny mechanizm tej interesującej obserwacji nie jest w pełni zrozumiały, uważa się, że jest on przynajmniej częściowo mediowany przez preferencje. Continue reading „Profilaktyka CMV w transplantacji komórek hematopoetycznych”