Przezycie z terapia resynchronizujaca serce

Oceniając wpływ terapii resynchronizującej na serce za pomocą defibrylatora (CRT-D) na długotrwałe przeżycie, Goldenberg i in. (1 maja) stwierdzono istotną korzyść dla pacjentów z łagodną niewydolnością serca, dysfunkcją lewej komory i blokiem lewej odnogi pęczka Hisa. Następnie autorzy stwierdzili, że długoterminowa korzyść z przeżycia CRT-D u pacjentów z blokiem lewej odnogi pęczka Hisa była zgodna w każdej analizowanej podgrupie, bez względu na płeć, czas trwania zespołu QRS oraz niedokrwienną i niedokrwienną przyczynę kardiomiopatii . przegląd analizy zagrożeń w różnych podgrupach pacjentów z blokiem lewej odnogi pęczka Hisa wyraźnie wskazuje, że łagodna kardiomiopatia niedokrwienna (New York Heart Association [NYHA] klasa I) nie towarzyszy znaczącej korzyści przeżycia po wszczepieniu CRT (współczynnik ryzyka, 0,66 95% przedział ufności, 0,30 do 1,42, P = 0,29), obserwacja potwierdzona również przez poprzednią metaanalizę.2
Naszym zdaniem, brak korzyści z przeżycia z CRT u pacjentów z łagodną kardiomiopatią niedokrwienną może odzwierciedlać złożoną interakcję pomiędzy CRT i nieprawidłowym substratem (bliznowaceniem) u tych pacjentów, a także większą częstość zdarzeń niepożądanych po implantacji wielu ołowiu. Continue reading „Przezycie z terapia resynchronizujaca serce”

Niewydolnosc nerek

Truwit i in. (Wydanie z 5 czerwca) opisują niewydolność nerek jako potencjalne szkodliwe działanie rozuwastatyny w ich wieloośrodkowym badaniu z grupą kontrolowanych placebo z udziałem pacjentów z zespołem ostrej niewydolności oddechowej związanym z posocznicą (ARDS). Obawiamy się o zasadność ich definicji niewydolności nerek i obliczania dni wolnych od niewydolności nerek jako liczby dni, w których pacjent miał poziom kreatyniny w surowicy mniejszy niż 2,0 mg na decylitr. U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek wymagającą dializy klirens pozaustrojowy za pośrednictwem ciągłej terapii nerkozastępczej (CRRT) może prowadzić do zmniejszenia stężenia kreatyniny w surowicy do poziomu poniżej 2,0 mg na decylitr, pomimo głębokiej niewydolności nerek, prowadzącej do błędnej klasyfikacji jako niewydolność nerek- dzień wolny. Continue reading „Niewydolnosc nerek”

Rozprzestrzenianie sie opornosci na artemizyne w malarii

Rozkład półtrwania luzów pasożytniczych dla 91 ugandyjskich dzieci z ciężką malarią leczonych dożylnie artesunatem, 2011-2013. Prawie połowa pacjentów miała okres półtrwania w fazie eliminacji dłuższy niż 5 godzin, próg opóźnionego klirensu stosowany w poprzednim badaniu
Ashley i in. (Wydanie z 31 lipca) opisał niedawno rozprzestrzenianie się Plasmodium falciparum odpornego na artemizynę w Azji Południowo-Wschodniej, ale nie w Afryce. Te i inne badania2,3 dotyczyły pacjentów z niepowikłaną malarią, podczas gdy małe dzieci z ciężką malarią w Afryce stanowią kluczową populację będącą przedmiotem zainteresowania o największym obciążeniu śmiertelnością. Continue reading „Rozprzestrzenianie sie opornosci na artemizyne w malarii”

Mutacje somatyczne w mózgowych malformacjach korowych

Jamuar i in. (Wydanie 21 sierpnia) wykazało, że ukierunkowane sekwencjonowanie o dużym pokryciu jest przydatne w wykrywaniu mutacji somatycznych w genach etiologicznych w DNA uzyskanym z leukocytów pacjentów z wadami korowymi mózgu. Zaobserwowali, że pięć z ośmiu mutacji mozaikowych wykrytych z sekwencjonowaniem o dużym pokryciu zostało pominiętych przez sekwencjonowanie Sangera z powodu ich niskiej częstości występowania. Fenotyp choroby wywołany przez wariant mozaikowy był zazwyczaj łagodniejszy niż ten powodowany przez identyczny wariant występujący jako mutacja w linii płciowej. Continue reading „Mutacje somatyczne w mózgowych malformacjach korowych”

Zawierająca domenę 7 typu thrombospondyna w idiopatycznej nefropatii błoniastej AD 4

Poziom białka wzrósł 4 miesiące później, a białkomocz towarzyszył wyraźny wzrost sygnału przeciwciała. Ze względu na rozwój ciężkiego obrzęku rozpoczęto leczenie immunosupresyjne cyklosporyną i prednizonem w małej dawce, co spowodowało zmniejszenie poziomu przeciwciał anty-THSD7A i poziomu białka w moczu do zakresu subnefrotycznego. Drugi pacjent miał ciężką białkomocz i był leczony analogami kortykotropiny, co skutkowało obniżeniem poziomu przeciwciała przeciw THSD7A i poziomem białka w moczu (dane nie pokazane). Przeciwnie, u trzeciego pacjenta, który nie otrzymał leczenia immunosupresyjnego z powodu drobnych problemów klinicznych, poziom przeciwciała utrzymywał się stale na wysokim poziomie z utrzymującym się białkomoczem w zakresie nerczycowym (dane nie przedstawione). Podsumowując, wyniki te sugerują związek między poziomem przeciwciał a kliniczną aktywnością choroby. Ekspresja glomerularnej THSD7A u pacjentów z błony nefropatii i kontroli
Figura 4. Figura 4. Continue reading „Zawierająca domenę 7 typu thrombospondyna w idiopatycznej nefropatii błoniastej AD 4”

Zawierająca domenę 7 typu thrombospondyna w idiopatycznej nefropatii błoniastej

Idiopatyczna nefropatia błoniasta jest chorobą autoimmunologiczną. U około 70% pacjentów jest on związany z autoprzeciwciałami przeciwko receptorowi fosfolipazy A2 (PLA2R1). Cele antygenowe u pozostałych pacjentów są nieznane. Metody
Przy użyciu metody Western blot przeszukaliśmy próbki surowicy od pacjentów z idiopatyczną nefropatią błoniastą, pacjentów z innymi chorobami kłębuszkowymi i zdrowymi kontrolami przeciwciał przeciwko ludzkim natywnym białkom kłębuszkowym. Częściowo oczyszczono domniemany nowy antygen, zidentyfikowano to białko za pomocą spektrometrii mas trawionych peptydów i potwierdzono wyniki przez analizę ekspresji rekombinowanego białka, immunoprecypitacji i analizy immunohistochemicznej.
Wyniki
Próbki surowicy od 6 z 44 pacjentów w kohorcie europejskiej i 9 z 110 pacjentów w kohorcie Boston z ujemną pod względem anty-PLA2R1 ujemną błoniastą nefropatią rozpoznawały białko kłębuszkowe o wielkości 250 kD. Żadna z próbek surowicy od 74 pacjentów z idiopatyczną błoniastą nefropatią, którzy byli seropozytywni w kierunku przeciwciał anty-PLA2R1, od 76 pacjentów z innymi chorobami kłębuszkowymi i od 44 zdrowych kontroli reagowało przeciw temu antygenowi. Continue reading „Zawierająca domenę 7 typu thrombospondyna w idiopatycznej nefropatii błoniastej”

Intensywna terapia cukrzycy i chirurgia oczu w cukrzycy typu 1 AD 2

W sumie 711 pacjentów zostało losowo przydzielonych do intensywnej terapii (zmierzającej do jak najbezpieczniejszego obniżenia glikemii tak blisko zakresu bez cukrzycy), a 730 pacjentów otrzymało konwencjonalną terapię (mającą na celu zapobieganie objawom hiperglikemii i hipoglikemii bez określonej glukozy cele) .2 Kohorcie prewencji pierwotnej (726 pacjentów) chorował na cukrzycę od roku do 5 lat, wskaźnik wydalania albuminy mniej niż 40 mg na 24 godziny, a retinopatii nie wykryto za pomocą stereoskopowej fotografii dna oka. Kohorta z wtórną interwencją (715 pacjentów) chorowała na cukrzycę od do 15 lat, łagodną do umiarkowanej nieproliferacyjną retinopatię cukrzycową i wskaźnik wydalania albuminy do 200 mg na 24 godziny.
DCCT zakończył się w 1993 r., Po średnio 6,5 roku leczenia. Pacjenci z grupy leczenia konwencjonalnego otrzymali intensywną terapię i zostali pouczeni o jej stosowaniu, a wszyscy pacjenci zostali skierowani do swoich lekarzy na leczenie cukrzycy.2 W 1994 r. Łącznie 1375 z 1428 pacjentów, którzy przeżyli (96%) przystąpiły do badania obserwacyjnego (EDIC), z corocznymi kontrolami kontrolnymi i okresową oceną powikłań cukrzycy.3. Tutaj przedstawiamy dane uzyskane w sumie do 27 lat (do 2010 r.), z medianą 23 lat kontynuacja.
Czynności na oku
Procedury chirurgiczne oczne zgłaszano corocznie. Continue reading „Intensywna terapia cukrzycy i chirurgia oczu w cukrzycy typu 1 AD 2”

Nowe, ale nie ulepszone Umieszczanie informacji porównawczo-efektywnych w etykietowaniu FDA

Nowe technologie, w tym leki na receptę i urządzenia medyczne, są główną siłą napędową wzrostu wydatków na opiekę zdrowotną w USA, które wzrosły o około 71% od 2000 r.1 Rynek leków i urządzeń w USA jest regulowany przez Food and Drug Administration (FDA) , który analizuje dane z badań klinicznych pod kątem bezpieczeństwa i skuteczności. Chociaż FDA jest krytykowany za błędy i nieefektywność w procesie zatwierdzania, nie są to przyczyny zwiększania wydatków na opiekę zdrowotną. Bardziej istotny jest nadzór FDA nad etykietowaniem i promocją produktów medycznych. Pomimo potencjalnej przydatności informacji o etykietach do kontrolowania niepotrzebnego wzrostu wydatków, FDA nie wymaga włączenia oświadczeń dotyczących porównawczej skuteczności produktu. W rezultacie etykiety leków mogą powodować zamieszanie, ponieważ producenci starają się izolować swoje produkty od konkurencji cenowej poprzez zróżnicowanie, które nie ma związku ze skutkami zdrowotnymi. Continue reading „Nowe, ale nie ulepszone Umieszczanie informacji porównawczo-efektywnych w etykietowaniu FDA”