Najczestsza postacia raka tkanki zewnatrz wydzielniczej jest gruczolakorak

Najczęstszą postacią raka tkanki zewnątrz wydzielniczej jest gruczolakorak, o budowie nabłonkowej przewodów zewnętrznych, natomiast wyspiaki złośliwe są rzadkie. Prócz tego spotyka się w tej grupie często raka włóknistego (scirrivus), zdarza się on także i w drugiej grupie, do której Chodkowski zalicza postaci raka zróżnicowane niedostatecznie by można było ustalić podobieństwo ich z tkanką nabłonkową trzustki. Prawie w każdym przypadku raka trzustki stwierdza się przewlekłe jej zapalenie, a nieraz znaczną marskość. Miąższ zewnątrz wydzielniczy więdnie, natomiast wyspy Langerhansa są oporniejsze. Sadowiąc się najczęściej w głowie trzustki rak wywołuje często ucisk wspólnego przewodu żółciowego z następową żółtaczką, uciskając dwunastnicę lub odźwiernik wiedzie rak trzustki do ich zwężenia. Continue reading „Najczestsza postacia raka tkanki zewnatrz wydzielniczej jest gruczolakorak”

W raku ogona trzustki spostrzega sie odruchowe zaburzenie czynnosci lewej nerki

W raku ogona trzustki spostrzega się odruchowe zaburzenie czynności lewej nerki. W jednym z naszych przypadków, opisanym przez Wacława Markeria, upośledzenie sprawności lewej nerki objawiało się, w porównaniu z prawą nerką, znacznym opóźnieniem wydzielania barwnika wprowadzonego dożylnie, zmniejszeniem ilości moczu, chlorków i mocznika oraz białkomoczem i drobnowidowym krwiomoczem. Jeżeli rak trzustki przebiega z żółtaczką, poziom bilirubiny w krwi jest zwiększony, a odczyn Bergha – bezpośredni. Ilość diastazy w krwi w raku trzustki może być przez dłuższy czas zwiększona. Również i poziom lipazy w krwi w początkowym okresie raka trzustki bywa wysoki (hyperLipasaemia). Continue reading „W raku ogona trzustki spostrzega sie odruchowe zaburzenie czynnosci lewej nerki”

Rozpoznanie raka trzustki o wyksztalconym obrazie klinicznym nie jest trudne

Rozpoznanie raka trzustki o wykształconym obrazie klinicznym nie jest trudne. Przemawia za nim zespół, na który się składają: 1) żółtaczka u osoby w starszym wieku, stopniowo rozwijająca się, wciąż narastająca, o cechach żółtaczki mechanicznej; 2) szybko postępujące charłactwo i upadek sił; 3) znaczne powiększenie pęcherzyka żółciowego; 4) obniżona ogólna ciepłota dała; 5) guz w miejscu rzutu trzustki, o cechach guzów trzustki. Bard i Pic uważali ten zespół, nawet bez guza właściwy tylko dla raka trzustki. Z tym poglądem nie można się zgodzić, gdyż spostrzegano go także w przewlekłym zapaleniu trzustki, a osobiście spostrzegałem go również w raku wspólnego przewodu żółciowego. Niemniej zespół Bard-Pica jest znamienny dla raka trzustki. Continue reading „Rozpoznanie raka trzustki o wyksztalconym obrazie klinicznym nie jest trudne”

Rozedmowe zapalenie aortalnie po przeszczepie wewnatrznaczyniowym

Huang i Wu (wydanie z 9 stycznia) opisują przypadek śmierci po endowaskularnej naprawie tętniaka aorty piersiowej. Byłem zaskoczony, że autorzy nie wzięli pod uwagę diagnozy przetoki aortalno-przełykowej, rzadkiego, ale dobrze znanego i dobrze opisanego powikłania tej operacji. Utrzymujące się mechaniczne ciśnienie z powiększonego worka tętniaka powoduje erozję komunikacji z sąsiednim przełykiem, prowadząc do infekcji i hematemesis. Opisane odkrycia endolaków (uporczywe zwiększanie ciśnienia w worku tętniaka), gorączka, powietrze w tętniaku przylegającym do przełyku i śmierć spowodowana masywną krwawicą zdecydowanie sugerują diagnozę przetoki aortalno-przełykowej, a nie słabą higienę jamy ustnej, jak zakładano. Continue reading „Rozedmowe zapalenie aortalnie po przeszczepie wewnatrznaczyniowym”