Wiecej na temat zatrucia nikotyna u niemowlat

Bassett i in. (Wydanie 5 czerwca) opisuje przypadek dziecka, które zostało zatrute płynem do napełniania e-papierosów. W Kalifornii zaobserwowaliśmy również gwałtowny wzrost liczby połączeń telefonicznych do ośrodków kontroli zatruć z powodu narażenia na roztwór nikotyny; wystąpiło 35 łącznych przypadków narażenia w okresie od 2010 r. do 2012 r .2 i 105 przypadków w 2013 r. Continue reading „Wiecej na temat zatrucia nikotyna u niemowlat”

Dwanaście lub 30 miesięcy podwójnej terapii przeciwpłytkowej po stentach uwalniających leki

Po stentowaniu naczyń wieńcowych zaleca się podwójną terapię przeciwpłytkową, aby zapobiec powikłaniom zakrzepowym, jednak korzyści i ryzyko związane z terapią dłużej niż rok nie są pewne. Metody
Pacjenci byli zapisani po tym, jak przeszli operację wieńcową, w której umieszczono stent uwalniający lek. Po 12 miesiącach leczenia lekiem tienopirydyny (klopidogrel lub prasugrel) i aspiryną pacjenci zostali losowo przydzieleni do kontynuacji leczenia tienopiryną lub do otrzymywania placebo przez kolejne 18 miesięcy; wszyscy pacjenci nadal otrzymywali aspirynę. Punktami końcowymi skuteczności w stosunku do szczepionki były: zakrzepica w stencie oraz poważne, niepożądane zdarzenia sercowo-naczyniowe i mózgowo-naczyniowe (zgon złożony ze zgonu, zawału mięśnia sercowego lub udaru) w okresie od 12 do 30 miesięcy. Pierwszorzędowym punktem końcowym bezpieczeństwa było umiarkowane lub ciężkie krwawienie.
Wyniki
W sumie 9961 pacjentów zostało losowo przydzielonych do kontynuowania leczenia tienopirydyną lub do otrzymywania placebo. Dalsze leczenie tienopirydyną, w porównaniu z placebo, zmniejszyło częstość zakrzepicy w stencie (0,4% w porównaniu z 1,4%, współczynnik ryzyka, 0,29 [95% przedział ufności {CI}, 0,17 do 0,48], p <0,001) oraz poważne niekorzystne zmiany sercowo-naczyniowe. Continue reading „Dwanaście lub 30 miesięcy podwójnej terapii przeciwpłytkowej po stentach uwalniających leki”

Dwanaście lub 30 miesięcy podwójnej terapii przeciwpłytkowej po stentach uwalniających leki AD 2

Producenci stentów, którzy finansowali proces, mieli swój udział w projektowaniu procesu i gromadzeniu danych, jak wyszczególniono w dodatkowym dodatku. HCRI było odpowiedzialne za naukowe prowadzenie badania i niezależną analizę danych. Aby ułatwić rekrutację, zaprojektowano jedno, jednolite badanie z randomizacją, w którym uwzględniono pięć indywidualnych badań składowych (patrz Dodatek dodatkowy). Pacjenci byli włączani do badania przez HCRI lub przez jedno z czterech badań monitorujących po wprowadzeniu do obrotu, które opracowano w celu zebrania podobnych danych klinicznych w podobnych populacjach pacjentów. Każde badanie składkowe odbywało się zgodnie z jednolitymi kryteriami randomizacji i tym samym harmonogramem obserwacji, jak określono w ogólnym protokole badania DAPT. Pojedynczy komitet ds. Zdarzeń klinicznych, którego członkowie nie byli świadomi zadań grupowych, o których zadecydowano, a niezaślepiony, niezależny centralny komitet monitorujący dane i bezpieczeństwo nadzorował bezpieczeństwo wszystkich pacjentów. Continue reading „Dwanaście lub 30 miesięcy podwójnej terapii przeciwpłytkowej po stentach uwalniających leki AD 2”

Zawierająca domenę 7 typu thrombospondyna w idiopatycznej nefropatii błoniastej AD 6

Barwienie próbki z biopsji pod kątem obecności antygenu (THSD7A lub PLA2R1) może identyfikować niewielki dodatkowy odsetek pacjentów, których surowica została pobrana z próbki po wystąpieniu remisji immunologicznej.12,15 Łącznie nefropatia błoniasta związana z THSD7A i PLA2R1 może obecnie stanowią około 75 do 85% przypadków, co dodatkowo pomaga odróżnić idiopatyczną od wtórnej nefropatii błoniastej. Pozostałe 15 do 25% przypadków może obejmować jeszcze niezidentyfikowane autoantygeny, które różnią się od THSD7A i PLA2R1 lub mogą zostać błędnie sklasyfikowane jako idiopatyczne z powodu niewykrytej wtórnej przyczyny choroby. THSD7A początkowo scharakteryzowano jako białko śródbłonkowe, które ulega ekspresji w układzie naczyniowym9. Wykazaliśmy przez analizę immunohistologiczną, że THSD7A jest skoncentrowany w podstawowym aspekcie podocytu, i nie znaleźliśmy żadnej ekspresji w kłębuszkowych komórkach śródbłonka. To odkrycie jest zgodne z ostatnimi danymi, które pokazują, że THSD7A jest silniej eksprymowany w podocytach niż w komórkach śródbłonka kłębuszkowego i mezangialnego.16 Na podstawie tych danych eksperymentalnych, naszych obecnych wyników immunohistologicznych i poprzednich danych od pacjentów z innymi postaciami nefropatii błoniastej 2,17 uważamy, że prawdopodobny mechanizm błoniastej nefropatii związanej z THSD7A obejmuje tworzenie kompleksu immunologicznego in situ z THSD7A związanym z podocytem. Nasza niezdolność do wykrywania krążących rozpuszczalnych kompleksów immunologicznych THSD7A lub THSD7A-anty-THSD7A dodatkowo potwierdza ten pogląd. Jednak nie możemy całkowicie wykluczyć obecności krążących rozpuszczalnych kompleksów immunologicznych THSD7A lub THSD7A-anty-THSD7A z powodu możliwego braku czułości naszych testów. Continue reading „Zawierająca domenę 7 typu thrombospondyna w idiopatycznej nefropatii błoniastej AD 6”