Dodatkowe wydarzenia w tescie RE-LY

Ostatnio firma Boehringer Ingelheim przeprowadziła ukierunkowaną analizę zgonów z 1387 r., Które wystąpiły podczas randomizowanej oceny długoterminowego leczenia przeciwzakrzepowego (RE-LY), która oceniała wpływ dwóch dawek dabigatranu w porównaniu z warfaryną na wskaźniki udaru mózgu. lub zatorowość systemowa i duże krwawienie. W tej recenzji uwzględniono również zgon 6 pacjentów, którzy nie zostali poddani randomizacji i 10 zgonów, które wystąpiły po zakończeniu badania. Ta recenzja została przeprowadzona w celu ustalenia, czy zdarzenie równoległe mogło wystąpić w odniesieniu do każdej śmierci, mimo że takie zdarzenie nie zostało pierwotnie zgłoszone. Continue reading „Dodatkowe wydarzenia w tescie RE-LY”

Czlowiek z wrzodziejacym zapaleniem jelita grubego i krwawa biegunka

Akta sprawy dostarczone przez Hohmanna i in. (Wydanie 14 sierpnia), dotyczące mężczyzny z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego, u którego rozwinęła się krwawa biegunka wkrótce po przeszczepie mikroflory kałowej (FMT), podkreśla trudność w odróżnieniu wirusa cytomegalii (CMV) jako bezpośredniej przyczyny choroby od bycia niewinnym obserwatorem . U pacjentów z zakażeniem CMV i aktywnym wrzodziejącym zapaleniem okrężnicy. Jednak autorzy opisali również oczywisty przypadek choroby biegunki wywołanej przez Blastocystis hominis przenoszonej za pomocą FMT bez opisywania złożonej debaty na temat tego, czy ten organizm jest prawdziwym enteropatogenem. Continue reading „Czlowiek z wrzodziejacym zapaleniem jelita grubego i krwawa biegunka”

Dawca w bialaczce

W naszym oryginalnym raporcie wykorzystaliśmy metodę opartą na amplifikacji reakcji łańcuchowej polimerazy (PCR) opracowaną w naszym laboratorium w celu przeprowadzenia genotypowania KIR.2 Przepisaliśmy 1220 oryginalnych próbek dawcy 1277 przy użyciu trzech oddzielnych opublikowanych lub komercyjnych pism genowych. metody (startery specyficzne dla sekwencji PCR [SSP] i sondę oligonukleotydową specyficzną dla sekwencji PCR [SSOP]) i powtórzono analizę na kohorcie z powtórzeniem. W przypadku KIR2DS1 pisanie zostało potwierdzone w 1146 (94%) z 1220 powtórnie testowanych próbek i skorygowane w 74 (6%) powtórnie testowanych próbek. W przypadku KIR3DS1 pisanie zostało potwierdzone w 1133 (93%) i poprawione w 83 (7%). Continue reading „Dawca w bialaczce”

Klonowa hematopoeza i ryzyko zachorowania na raka spowodowane wnioskami z sekwencji DNA krwi AD 4

Obserwacja pojedynczej mutacji somatycznej w egzomie była powszechna w każdym wieku, w przeciwieństwie do silnie uzależnionego od wieku nabycia klonoplanowej krwi z kandydatami (Ryc. S13 w Dodatku Uzupełniającym). Jednak obecność dwóch wykrywalnych domniemanych mutacji somatycznych była bardziej zależna od wieku, występująca u 1,3% osób w wieku poniżej 50 lat w porównaniu z 4,0% osób w wieku powyżej 65 lat (ryc. S13 w Dodatku uzupełniającym) . Obecność trzech lub więcej przypuszczalnych mutacji somatycznych (nasze kryterium hematopoezy klonalnej u nieznanych kierowców) była silniej zależna od wieku, występowała jedynie u 0,3% osób w wieku poniżej 50 lat, ale u 4,6% osób w wieku powyżej 65 lat wiek (rysunek 2D). Ta trajektoria wieku jest podobna do trajektorii klonalnej hematopoezy u kandydatów na kierowców. Ogólnie, hematopoezę klonalną z kandydatami lub nieznanymi kierowcami zaobserwowano u 0,9% uczestników w wieku poniżej 50 lat, ale u 10,4% osób w wieku powyżej 65 lat (wykres 2D). Continue reading „Klonowa hematopoeza i ryzyko zachorowania na raka spowodowane wnioskami z sekwencji DNA krwi AD 4”

Lumacaftor-Ivacaftor u pacjentów z mukowiscydozą Homozygotyczny pod względem Phe508del CFTR AD 2

Projekt badania i metody analizy danych były identyczne dla dwóch badań, z wyjątkiem włączenia ambulatoryjnej elektrokardiografii (tylko TRAFFIC) i oceny farmakokinetyki u nastolatków (tylko TRANSPORT) dla podgrupy pacjentów. Badania zaprojektowano w celu oceny skuteczności lacakaftoru-iwakaftoru u pacjentów z mukowiscydozą, którzy byli homozygotyczni pod względem mutacji PTH508del CFTR; ocena bezpieczeństwa była celem drugorzędnym. Protokoły (dostępne wraz z pełnym tekstem tego artykułu) zostały sprawdzone i zatwierdzone przez komisję etyczną w każdym z 187 uczestniczących ośrodków; wszyscy pacjenci wyrazili pisemną świadomą zgodę. Pacjenci zostali losowo przydzieleni (w stosunku 1: 1: 1) do jednej z trzech grup badanych (ryc. S1 w dodatkowym dodatku, dostępnym w): 600 mg lumakaftoru raz na dobę w połączeniu z 250 mg iwakaftoru co 12 godzin ( LUM [600 mg / dzień] -IVA), 400 mg lumakaftoru co 12 godzin w połączeniu z 250 mg iwakaftoru co 12 godzin (LUM [400 mg co 12 godz.] -IVA) lub placebo dobrane do lumakaftoru co 12 godzin w skojarzenie z placebo dostosowanym do iwakaftoru co 12 godzin. Wszystkie schematy były podawane przez 24 tygodnie. Randomizacja była stratyfikowana w zależności od wieku (<18 lat w porównaniu z .18 lat), płci i czynności płucnej (procent przewidywanej wymuszonej objętości wydechowej w ciągu sekundy [FEV1] przy badaniu przesiewowym, <70 vs. Continue reading „Lumacaftor-Ivacaftor u pacjentów z mukowiscydozą Homozygotyczny pod względem Phe508del CFTR AD 2”

Intensywna terapia cukrzycy i chirurgia oczu w cukrzycy typu 1 AD 5

Wszystkie czynniki wiązały się również z ryzykiem witrektomii, chirurgii siatkówki lub obojga, a różnica między grupami nie była już znacząca po korekcie wielu z tych czynników ze względu na mniejszą liczbę takich operacji (Tabela S5 w Dodatku Dodatek). Dyskusja
Ponad mediana 23 lat obserwacji u pacjentów z cukrzycą typu 1, początkowy średni okres 6,5 roku intensywnej, w porównaniu z konwencjonalną, cukrzycy był związany z 48% redukcją długoterminowego ryzyka u każdego pacjenta poddawanych jednej lub więcej zabiegom ocznym związanym z cukrzycą (P <0,001) i 37% redukcji wszystkich procedur ocznych (operacje całkowite w każdym oku) (P = 0,01). Działania te były związane z poprawą kontroli glikemii przy intensywnej terapii. Długoterminowa korzyść z wczesnego wdrożenia intensywnej terapii w odniesieniu do ryzyka chirurgii oka jest podobna do wcześniej zgłaszanych długofalowych korzyści w odniesieniu do ryzyka wystąpienia nefropatii8,23 i jest kolejnym przejawem pamięci metabolicznej.
Oddzielne (ale nie połączone) modele wykazały, że ryzyko chirurgii oka było związane z rozwojem nadciśnienia i pogorszeniem retinopatii, neuropatii i nefropatii. We wspólnym modelu ryzyko to było związane z wiekiem podstawowym, czasem trwania cukrzycy i poziomem hemoglobiny glikowanej, ale nie z płcią. Główną determinantą ryzyka był średni poziom hemoglobiny glikowanej od czasu randomizacji, co wiązało się z ryzykiem, które było 1,88 razy większe dla każdego wzrostu o 10% średniego poziomu hemoglobiny glikowanej. Continue reading „Intensywna terapia cukrzycy i chirurgia oczu w cukrzycy typu 1 AD 5”

Podwójnie ślepe, opóźnione rozpoczęcie badania Rasagiliny w chorobie Parkinsona cd

Podczas każdej wizyty (z wyjątkiem 4 tygodnia) badani byli oceniani za pomocą Zunifikowanej Oceny Choroby Parkinsona (UPDRS, która mieści się w zakresie od 0 do 176 i obejmuje podskale funkcji umysłowych, czynności dnia codziennego i czynności motorycznych, z wyższymi wynikami wskazującymi na cięższą choroba) .14 Podczas każdej wizyty odnotowano zdarzenia niepożądane i oznaki życiowe. Nie było ograniczenia spożycia tyraminy w diecie i dopuszczono pewne środki przeciwdepresyjne. Teva Pharmaceutical Industries sfinansowało badanie i było odpowiedzialne za zbieranie danych, monitorowanie i analizę statystyczną. Autorzy byli odpowiedzialni za projekt badania, interpretację danych, pisanie manuskryptu oraz decyzję o przesłaniu rękopisu do publikacji. Autorzy mieli pełny dostęp do bazy danych, wykonywali niezależne analizy statystyczne i gwarantowali kompletność i dokładność analizy danych i danych. Continue reading „Podwójnie ślepe, opóźnione rozpoczęcie badania Rasagiliny w chorobie Parkinsona cd”

Podwójnie ślepe, opóźnione rozpoczęcie badania Rasagiliny w chorobie Parkinsona ad 6

Jednak zmiana całkowitej punktacji UPDRS między wartością wyjściową a 72-tygodniem w grupie wczesnego startu (3,47 . 0,50 punktu) nie różniła się istotnie od tej w grupie z opóźnionym startem (3,11 . 0,50 punktu) (P = 0,60). Szacowane tempo zmian wyniku UPDRS między tygodniami 48 i 72 wykazało nie mniejszą odpowiedź w grupie wczesnego startu (0,094 . 0,01 punktów na tydzień) w porównaniu z odpowiedzią w grupie z opóźnionym początkiem (0,065 . Continue reading „Podwójnie ślepe, opóźnione rozpoczęcie badania Rasagiliny w chorobie Parkinsona ad 6”

Daunorubicyna w dużych dawkach u starszych pacjentów z ostrą białaczką szpikową ad 5

Wyniki leczenia według grupy leczenia oraz czynników klinicznych i hematologicznych. Z 813 pacjentów 803 otrzymało leczenie w pierwszym cyklu indukcyjnym, a 583 (72%) otrzymało leczenie w drugim cyklu indukcyjnym; proporcje pacjentów, którzy otrzymali leczenie były podobne dla dwóch grup badanych (Tabela 1). Dziesięciu pacjentów (po pięć w każdej grupie) nie otrzymało przydzielonego leczenia z powodu pogorszenia ich stanu lub przedwczesnej śmierci. Pacjenci przypisani do grupy z zwiększoną dawką mieli znacząco wyższy wskaźnik całkowitej remisji niż pacjenci w grupie z konwencjonalną dawką (64% vs. 54%, p = 0,002) (tabela 2). Continue reading „Daunorubicyna w dużych dawkach u starszych pacjentów z ostrą białaczką szpikową ad 5”

Daunorubicyna w dużych dawkach u starszych pacjentów z ostrą białaczką szpikową ad 6

Kategoria ryzyka cytogenetycznego, wiek, liczba białych krwinek, obecność lub brak powiększenia śledziony, obecność lub brak choroby pozaszpikowych, stan sprawności WHO i pierwotna lub wtórna AML były w znacznym stopniu związane z tempem całkowitej remisji (Tabela 2); kategoria ryzyka cytogenetycznego i wiek były związane z przeżywalnością bez choroby; a kategoria ryzyka cytogenetycznego, wiek, liczba białych krwinek, stan sprawności WHO, pierwotna lub wtórna AML oraz obecność lub brak powiększenia śledziony były związane z przeżyciem bez przeżycia i całkowitym przeżyciem. Po skorygowaniu o te czynniki różnica w poziomie pełnej remisji między grupą z konwencjonalną dawką a grupą zwiększonej dawki pozostała znacząca (P = 0,003), podczas gdy nie było znaczących różnic w przeżywalności bez zdarzeń, całkowitej przeżywalności lub wolne od choroby przeżycie. Analizy eksploracyjne podgrup
Tabela 3. Tabela 3. Wpływ leczenia konwencjonalną dawką w porównaniu z eskalowaną dawką daunorubicyny na wynik, w zależności od wieku, stanu sprawności i kategorii ryzyka cytogenetycznego. Continue reading „Daunorubicyna w dużych dawkach u starszych pacjentów z ostrą białaczką szpikową ad 6”