Molekularna podstawa nikotyny jako leku bramkowego

W swoim wykładzie Shattuck (wydanie 4 września), Kandel i Kandel dzielą się dowodami na biochemiczną podstawę, dzięki której stosowanie nikotyny zwiększa uzależniający potencjał kokainy. Eksperymenty, które opisują, mierzyły zachowania związane z uzależnieniami i molekularne wskaźniki uzależnienia u myszy. Zanim jednak dojdziemy do wniosku, że nikotyna jest lekiem biochemicznym, ważne jest, aby porównać wielkość efektu biochemicznych właściwości nikotyny z ogromem i wszechobecnością czynników społecznych związanych z wyrobami tytoniowymi.
To, czy używanie tytoniu jest przyczynowe, czy tylko związane z przyszłym zażywaniem narkotyków, pozostaje głównym pytaniem. Continue reading „Molekularna podstawa nikotyny jako leku bramkowego”

Lumacaftor-Ivacaftor u pacjentów z mukowiscydozą Homozygotyczny pod względem Phe508del CFTR AD 3

Zgłoszonymi zdarzeniami niepożądanymi są takie, które wystąpiły lub nasilały się w momencie lub po czasie, kiedy pacjenci otrzymali początkową dawkę badanego leku, do 28 dni po otrzymaniu ostatniej dawki. Dodatkowe szczegóły dotyczące analizy statystycznej, w tym hierarchicznej procedury testowania dla wielu punktów końcowych i kryteriów oceny istotności statystycznej, podano w Dodatku uzupełniającym. Wyniki
Uczestnicy
Tabela 1. Tabela 1. Charakterystyka wyjściowa i dane demograficzne. Spośród 1122 pacjentów poddanych randomizacji (559 w badaniu TRAFFIC i 563 w badaniu TRANSPORT), 1108 otrzymało co najmniej jedną dawkę badanego leku lub placebo (ryc. S2 w Dodatek dodatkowy). Continue reading „Lumacaftor-Ivacaftor u pacjentów z mukowiscydozą Homozygotyczny pod względem Phe508del CFTR AD 3”

Dwanaście lub 30 miesięcy podwójnej terapii przeciwpłytkowej po stentach uwalniających leki AD 4

Wśród tych pacjentów 5261 (23,0%) nie kwalifikowało się do randomizacji po 12 miesiącach obserwacji, 7644 (33,4%) kwalifikowało się, ale nie podlegało randomizacji (patrz tabela S2 w dodatkowym dodatku) i 9961 (43,6%) poddano randomizacji (ryc. 1). Wśród osób kwalifikujących się, ale nie poddanych randomizacji, najczęstszą przyczyną braku randomizacji było wycofanie zgody w trakcie roku między naborem a randomizacją (76,0%). Tabela 1. Tabela 1. Charakterystyka pacjentów leczonych za pomocą stentów uwalniających leki i tych, którzy przeszli losowanie. Podstawowa charakterystyka pacjentów leczonych stentami uwalniającymi leki i poddanych randomizacji była podobna w obu grupach badawczych (tabela 1) . Continue reading „Dwanaście lub 30 miesięcy podwójnej terapii przeciwpłytkowej po stentach uwalniających leki AD 4”

Dwanaście lub 30 miesięcy podwójnej terapii przeciwpłytkowej po stentach uwalniających leki AD 3

Pierwszorzędowym punktem końcowym dla bezpieczeństwa była częstość występowania umiarkowanego lub ciężkiego krwawienia w tym samym okresie (ocenianego zgodnie z globalnym zastosowaniem streptokinazy i tkankowego aktywatora plazminogenu dla zaburzonych tętnic [GUSTO]) .15 Krwawienie oceniono również według badania Bleeding Academic Konsorcjum badawcze (BARC ).16 Bardziej szczegółowe definicje punktów końcowych znajdują się w Dodatku Uzupełniającym. Po zakończeniu wstępnej analizy powołano drugi komitet ds. Zdarzeń klinicznych, którego członkowie nie byli świadomi przydzielonego leczenia, aby rozstrzygnąć powikłania o podłożu niesercowo-naczyniowym. Analiza statystyczna
Podstawową analizą skuteczności była analiza wyższości przeprowadzona za pomocą testu log-rank, z warstwowaniem według regionu geograficznego (Ameryka Północna, Europa lub Australia i Nowa Zelandia), leku tienopirydyny otrzymanego w czasie randomizacji oraz obecności lub brak czynników ryzyka zakrzepicy w stencie. Kontrolowaliśmy dwustronny poziom błędu rodzinnego wynoszący 0,05 w dwóch punktach końcowych krwi żylnej przy użyciu metody Hochberga-Benjaminiego.17. W tej metodzie hipoteza zerowa losowej równoważności leczenia jest odrzucana, jeśli istotność osiąga się dla obu punktów dwustronny poziom alfa 0,05 lub dla jednego punktu końcowego na dwustronnym poziomie alfa 0,025. Założono, że roczne wskaźniki zdarzeń z placebo wyniosłyby 0,5% w przypadku zakrzepicy w stencie i 2,9% w przypadku poważnych zdarzeń niepożądanych ze strony układu sercowo-naczyniowego i mózgowo-naczyniowego, że stosunek ryzyka do kontynuacji leczenia tienopirydyną w porównaniu z placebo wynosił 0,45 w przypadku zakrzepicy w stencie i 0,75 w przypadku poważnych zaburzeń sercowo-naczyniowych i zdarzeniami naczyniowo-mózgowymi, a roczna utrata nadzoru nie powinna przekraczać 3%. Continue reading „Dwanaście lub 30 miesięcy podwójnej terapii przeciwpłytkowej po stentach uwalniających leki AD 3”