Jezeli w gre wchodzi gastroenterostomia tylna

Jeżeli w grę wchodzi gastroenterostomia tylna, wyłaniamy poprzecznicę i polecamy ją napiąć asystującemu, po czym wyszukujemy początkową pętlę jelita czczego w kącie pomiędzy lewą stroną kręgosłupa a dolnym brzegiem trzustki; nakładamy miękkie zaciskadło na najwyższy odcinek pętli , tak by ująć nie za dużo ściany jelita. Następny akt operacji polega na rozszczepieniu krezki poprzecznicy w miejscu pozbawionym naczyń cięciem podłużnym; tętnicę (a. co lica media) należy oszczędzić bezwarunkowo ze względu na niebezpieczeństwo zgorzeli okrężnicy. Teraz do otworu w krezce wstawia się tylna ściana żołądka, którą ujmujemy zaciskadłem miękkim; zaciskadło powinno ująć ścianę żołądka lekko ukośnie w kierunku od prawej strony od góry do lewej w dół. Każde z zaciskadeł obracamy o 90°: zaciskadło jelitowe, w kierunku biegu wskazówki zegara a żołądkowe – w odwrotnym. Continue reading „Jezeli w gre wchodzi gastroenterostomia tylna”

Wklucie w sciane jelita od strony sluzówki

Wkłucie w ścianę jelita od strony śluzówki, wykłucie od strony błony surowiczej; wkłucie w ścianę żołądka od strony błony surowiczej, wykłucie od strony śluzówki. W tej metodzie szew przedni jest analogiczny do szwu tylnego. 2. jeżeli postępowano brutalnie z tkankami; zrosty występują tym rzadziej, im ostrożniej i delikatniej obchodzimy się z tkankami podczas operacji, 3. jeżeli wykonano gastroenterostomię pozaokrężniczą (tylną) poprzez krezkę krótką albo . Continue reading „Wklucie w sciane jelita od strony sluzówki”

Leczenie trwa dlugo

Po powzięciu decyzji nie przystępujemy do operacji od razu, lecz przeprowadzamy starannie leczenie przedoperacyjne w postaci odpoczynku (kładziemy chorego do łóżka), podawania co dzień larostydyny i redoksonu. W przypadku znacznej zastoiny opróżniamy żołądek codziennie i płuczemy ostrożnie odwarem rumianku. Najlepiej przystąpić do operacji po ustąpieniu bólów. Podobnie jak nie operujemy chorych z nadczynnością tarczycy bez gruntownego przygotowania, tak samo postępujemy w przypadku sprawy wrzodowej. Metoda przygotowania chorego do resekcji drogą operacyjnego utworzenia przetoki jelita czczego (jejunostomia) ma dużo stron ujemnych. Continue reading „Leczenie trwa dlugo”

Udaje sie z reguly przygotowac chorego do operacji za pomoca srodków wylacznie zachowawczych

Udaje się z reguły przygotować chorego do operacji za pomocą środków wyłącznie zachowawczych. U chorych o nadmiernej wadze ciała rozpoczynamy stosowanie diety ubogiej w tłuszcze i sól, zwłaszcza wtedy, gdy próba Volharda wydzielania i zagęszczania moczu wypada ujemnie. Chorym tej kategorii podajemy na śniadanie herbatę z mlekiem nie zawierającym soli, a do tego zupę mleczną ryżową: po rozgotowaniu 25 g ryżu w wodzie, dodajemy 1/4 litra mleka nie zawierającego soli i gotujemy w łaźni wodnej. Na obiad podajemy zupę ryżową wodną: po rozgotowaniu 25 g ryżu w 100 ml wody i po dodaniu niewielkiej ilości wody, gotujemy dalsze 3/4 godziny, nie dodając ani tłuszczu, ani soli. Ponadto podajemy pomidory obrane ze skórki lub przetarte, polane gorącą wodą i gotowane przez czas krótki z dodatkiem 3 g cukru. Continue reading „Udaje sie z reguly przygotowac chorego do operacji za pomoca srodków wylacznie zachowawczych”

Niedocukrzenie krwi z powodu nadmiernego wydatkowania cukru

Niedocukrzenie krwi z powodu nadmiernego wydatkowania cukru Niedocukrzenie krwi spowodowane nadmiernym wydatkowaniem cukru jest uwarunkowane tym, że cukier zostaje albo wydalony z moczem lub żółcią, albo występuje znaczne zapotrzebowanie go przez komórki. ustroju. c. Niedocukrzenie krwi nerkowe Wydalanie się wyzyskanego cukru przez nerki jest swoistym zaburzeniem przemiany węglowodanowej z niejasną patogenezą, które nazywamy cukromoczem nerkowym (glycosuria renalis, diabetes rena lis ). Można, taki stan w doświadczeniu wywołać zatruciem florydzyną, która wywołuje zmiany czynności nerek. Continue reading „Niedocukrzenie krwi z powodu nadmiernego wydatkowania cukru”

Pasyreotyd na pooperacyjna przetoke trzustkowa

W badaniu Allen i in. (Wydanie z 22 maja) wykazało, że pasyreotyd zmniejszał ryzyko klinicznie istotnej przetoki trzustkowej po zarówno trzustkowo-dwuodekenektomii, jak i dalszej pankreatektomii, bez względu na to, czy kanał trzustkowy został rozszerzony czy nie. Przydatne byłoby podanie szczegółów dotyczących obecności rozszerzonego przewodu lub miękkiej trzustkowej tekstury w grupie trzustkowej, gdzie rozpoznano trzustkę, ponieważ były one czynnikami ryzyka klinicznie istotnej przetoki trzustkowej po trzustkowo-dwuodenektomii, ale nie po dalszej wycięciu trzustki.2.3 Czy te dwie cechy były podobne? w grupach badanych pacjentów poddanych pankreatoduodenektomii?
Ponadto, autorzy nie dostarczają informacji na temat przedoperacyjnej cukrzycy w badanej populacji. Może to powodować uprzedzenia, jeśli istnieje różnica między grupami, ponieważ wykazano, że cukrzyca jest negatywnym czynnikiem prognostycznym klinicznie istotnej przetoki trzustkowej po rese kcji trzustki, 4,5 prawdopodobnie w wyniku zmniejszonej częstotliwości gruczołu miękkiego, niedrożny przewód trzustkowy lub oba. Continue reading „Pasyreotyd na pooperacyjna przetoke trzustkowa”

Inhibicja nukryzyny angiotensyny versus Enalapril w niewydolności serca AD 5

Natomiast kaszel, poziom kreatyniny w surowicy wynoszący 2,5 mg na decylitr (221 .mol na litr) lub więcej oraz poziom potasu w surowicy powyżej 6,0 mmol na litr były zgłaszane rzadziej w grupie LCZ696 niż w grupie enalaprylu (P <0,05 dla wszystkich porównań) (Tabela 3). Ogółem, mniej pacjentów w grupie LCZ696 niż w grupie enalaprylu zaprzestało leczenia z powodu zdarzenia niepożądanego (10,7% w porównaniu z 12,3%, P = 0,03) lub z powodu niewydolności nerek (0,7% vs. 1,4%, P = 0,002 ). Najczęstsze poważne zdarzenia niepożądane i zdarzenia niepożądane prowadzące do przerwania stosowania badanego leku zostały podsumowane w sekcjach 6 i 7 Dodatku Uzupełniającego. W porównaniu do wartości w randomizacji, średnie skurczowe ciśnienie krwi po 8 miesiącach było o 3,2 . 0,4 mm Hg niższe w grupie LCZ696 niż w grupie leczonej enalaprylem (P <0,001) (sekcja 8 w dodatkowym dodatku). Jednakże, gdy różnice między grupami w ciśnieniu krwi były modelowane jako współzmienną zależną od czasu, nie było to wyznacznikiem przyrostowej korzyści 696 CZK. Continue reading „Inhibicja nukryzyny angiotensyny versus Enalapril w niewydolności serca AD 5”

Dwanaście lub 30 miesięcy podwójnej terapii przeciwpłytkowej po stentach uwalniających leki AD 6

U prawie wszystkich pacjentów i typów zmian kontynuacja terapii tienopirydyną wiązała się ze zmniejszeniem ryzyka obu końcowych punktów końcowych. W poprzednich badaniach różne stenty20 i inhibitory P2Y1222 były powiązane z różnym odsetkiem zakrzepicy w stencie i zawałem mięśnia sercowego; w tym badaniu stosowanie tienopirydyny po roku zmniejszyło ryzyko obu wyników we wszystkich stentach i rodzajach leków. Chociaż wyniki wcześniejszych badań różnią się w odniesieniu do ryzyka przerwania tienopirydyny po 6 miesiącach, 10-13,23,24 obecne badanie wykazało zwiększone ryzyko wystąpienia zawału mięśnia sercowego (zarówno związanego z stentem, jak i bez obie grupy badawcze w ciągu pierwszych 3 miesięcy po odstawieniu. Przyszłe oceny leczenia tienopiry- dyną w celu zmniejszenia ryzyka zdarzeń sercowo-naczyniowych po zakończeniu tego badania mogą być uzasadnione. Nieoczekiwanym odkryciem było to, że liczba zgonów z jakiejkolwiek przyczyny podczas okresu leczenia była wyższa w grupie, która nadal otrzymywała tienopirydynę niż w grupie, która otrzymywała placebo, różnica, która była spowodowana wzrostem liczby zgonów z przyczyn nieobciążeniowych w grupie tienopirydyny. Szybkość diagnozy raka nie różniła się istotnie po randomizacji; jednak było więcej zgonów związanych z rakiem u pacjentów leczonych dalszą tienopiryną niż wśród osób otrzymujących placebo, co mogło odzwierciedlać brak równowagi szans u pacjentów ze znanym rakiem przed włączeniem do badania. Chociaż jedno badanie porównujące długoterminową terapię tienopiryną z placebo u pacjentów z udarem leukocytarnym wykazało nieoczekiwany wzrost śmiertelności, 25 innych dużych, randomizowanych badań z udziałem pacjentów z chorobą niedokrwienną serca nie wykazało ani zwiększonego ani zmniejszonego ryzyka zgonu26. Continue reading „Dwanaście lub 30 miesięcy podwójnej terapii przeciwpłytkowej po stentach uwalniających leki AD 6”

Dwanaście lub 30 miesięcy podwójnej terapii przeciwpłytkowej po stentach uwalniających leki AD 3

Pierwszorzędowym punktem końcowym dla bezpieczeństwa była częstość występowania umiarkowanego lub ciężkiego krwawienia w tym samym okresie (ocenianego zgodnie z globalnym zastosowaniem streptokinazy i tkankowego aktywatora plazminogenu dla zaburzonych tętnic [GUSTO]) .15 Krwawienie oceniono również według badania Bleeding Academic Konsorcjum badawcze (BARC ).16 Bardziej szczegółowe definicje punktów końcowych znajdują się w Dodatku Uzupełniającym. Po zakończeniu wstępnej analizy powołano drugi komitet ds. Zdarzeń klinicznych, którego członkowie nie byli świadomi przydzielonego leczenia, aby rozstrzygnąć powikłania o podłożu niesercowo-naczyniowym. Analiza statystyczna
Podstawową analizą skuteczności była analiza wyższości przeprowadzona za pomocą testu log-rank, z warstwowaniem według regionu geograficznego (Ameryka Północna, Europa lub Australia i Nowa Zelandia), leku tienopirydyny otrzymanego w czasie randomizacji oraz obecności lub brak czynników ryzyka zakrzepicy w stencie. Kontrolowaliśmy dwustronny poziom błędu rodzinnego wynoszący 0,05 w dwóch punktach końcowych krwi żylnej przy użyciu metody Hochberga-Benjaminiego.17. W tej metodzie hipoteza zerowa losowej równoważności leczenia jest odrzucana, jeśli istotność osiąga się dla obu punktów dwustronny poziom alfa 0,05 lub dla jednego punktu końcowego na dwustronnym poziomie alfa 0,025. Założono, że roczne wskaźniki zdarzeń z placebo wyniosłyby 0,5% w przypadku zakrzepicy w stencie i 2,9% w przypadku poważnych zdarzeń niepożądanych ze strony układu sercowo-naczyniowego i mózgowo-naczyniowego, że stosunek ryzyka do kontynuacji leczenia tienopirydyną w porównaniu z placebo wynosił 0,45 w przypadku zakrzepicy w stencie i 0,75 w przypadku poważnych zaburzeń sercowo-naczyniowych i zdarzeniami naczyniowo-mózgowymi, a roczna utrata nadzoru nie powinna przekraczać 3%. Continue reading „Dwanaście lub 30 miesięcy podwójnej terapii przeciwpłytkowej po stentach uwalniających leki AD 3”