Intensywna terapia cukrzycy i chirurgia oczu w cukrzycy typu 1

Badanie Diabetes Control and Complications (DCCT) wykazało korzystny wpływ 6,5 roku intensywnej kontroli glikemii na retinopatię u pacjentów z cukrzycą typu 1. Metody
W latach 1983-1989 ogółem 1441 pacjentów z cukrzycą typu w DCCT przydzielono losowo do intensywnej terapii cukrzycy lub konwencjonalnej terapii mającej na celu zapobieganie objawom hiperglikemicznym. Byli oni leczeni i śledzeni aż do 1993 roku. Następnie 1375 tych pacjentów było obserwowanych w badaniu Epidemiologii Diabetologicznej Interwencji i Komplikacji (EDIC). Zgłoszona historia chirurgicznych procedur ocznych była corocznie otrzymywana. Oceniliśmy wpływ intensywnej terapii w porównaniu z konwencjonalną terapią na częstość i koszt operacji okulistycznej podczas tych dwóch badań.
Wyniki
Po medianie obserwacji trwającej 23 lata wykonano 130 operacji ocznych u 63 z 711 pacjentów poddanych intensywnej terapii (8,9%) i 189 operacji ocznych u 98 z 730 pacjentów przypisanych do terapii konwencjonalnej (13,4%) (p <0,001). Continue reading „Intensywna terapia cukrzycy i chirurgia oczu w cukrzycy typu 1”

Klonowa hematopoeza i ryzyko zachorowania na raka spowodowane wnioskami z sekwencji DNA krwi AD 5

Niebieskie cieniowanie wskazuje moc dowodu, że mutacja została nabyta somatycznie, z ujemną wartością log10 P dla mutacji we frakcji allelicznej mniejszej niż 50% według testu dwumianowego. Mutacje w czerni początkowo zostały ustalone poprzez sekwencjonowanie całego egzomu. Mutacje na czerwono są potencjalnymi mutacjami kierowcy. Histogramy pokazują ogólny rozkład frakcji allelicznych, przy czym mutacje kandydata na kierowcę są zaznaczone na czerwono. Panel C pokazuje postęp od hematopoezy klonalnej do raka mieloidalnego w Uczestniku 3, w którym DNA zostało pobrane 34 miesiące przed diagnozą i ponownie w momencie diagnozy. Cieniowanie reprezentuje populacje komórek określone przez określone kombinacje mutacji, jak pokazano; procenty odnoszą się do szacowanej reprezentacji każdej populacji komórek w próbce, przy początkowym pobieraniu próbek DNA, a następnie w momencie diagnozy (34 miesiące później). Analiza sekwencjonowania całego genomu przedklinicznej próbki DNA krwi ujawniła 1153 przypuszczalnych mutacji somatycznych z charakterystyczną częstotliwością w Uczestniku i 660 takich mutacji w Uczestniku 2 (Figura 4A i 4B), dowód, że klon zamplifikował się z pojedynczej komórki i to było zgodny z liczbą mutacji obserwowanych w genomach AML. Continue reading „Klonowa hematopoeza i ryzyko zachorowania na raka spowodowane wnioskami z sekwencji DNA krwi AD 5”

Nowe mutacje u pacjenta z nowotworem pluca z rearanzacja ALK

49-letnia kobieta niepaląca miała bóle w obrębie opłucnej po prawej stronie klatki piersiowej. Tomografia komputerowa (CT) klatki piersiowej wykazała spikulowany, nieskalifikowany guzek płucny w prawym środkowym płatku o średnicy 1,2 cm i liczne nieodwzorowane guzki (o średnicy 2,0 do 3,0 mm) w prawym środkowym płatku i prawym dolnym płatku. Badanie tomografem emisyjnym pozytronowym (PET) wykazało guzek w prawym środkowym płatku i liczne ogniska hipermetaboliczne w prawej opłucnej przepuklinowej wskazującej na chorobę przerzutową (stadium IV). Biopsja chirurgiczna potwierdziła umiarkowanie zróżnicowany gruczolakorak. Continue reading „Nowe mutacje u pacjenta z nowotworem pluca z rearanzacja ALK”

Rozprzestrzenianie sie opornosci na artemizyne w malarii

Rozkład półtrwania luzów pasożytniczych dla 91 ugandyjskich dzieci z ciężką malarią leczonych dożylnie artesunatem, 2011-2013. Prawie połowa pacjentów miała okres półtrwania w fazie eliminacji dłuższy niż 5 godzin, próg opóźnionego klirensu stosowany w poprzednim badaniu
Ashley i in. (Wydanie z 31 lipca) opisał niedawno rozprzestrzenianie się Plasmodium falciparum odpornego na artemizynę w Azji Południowo-Wschodniej, ale nie w Afryce. Te i inne badania2,3 dotyczyły pacjentów z niepowikłaną malarią, podczas gdy małe dzieci z ciężką malarią w Afryce stanowią kluczową populację będącą przedmiotem zainteresowania o największym obciążeniu śmiertelnością. Continue reading „Rozprzestrzenianie sie opornosci na artemizyne w malarii”