nakladamy szew przedni surowicówko-surowicówkowy

Najpierw nakładamy po 1 szwie katgutowym w obu kątach rany, po czym zszywamy brzegi śluzówki żołądka i jelita szwem katgutowym ciągłym. Po ukończeniu tego szwu, tj. drugiego piętra tylnego szwu zespolenia, przechodzimy do przedniego ciągłego szwu śluzówki katgutem sposobem Schmiedena: wkłuwamy igłę zarówno w ścianę żołądka, jak i jelita od strony śluzówki, a wykłuwamy od strony błony surowiczej. W końcu nakładamy szew przedni surowicówko-surowicówkowy (szwy węzełkowe), kończąc dwupiętrowy szew przedni zespolenia. W celu utrzymania tylnej ściany żołądka w obrębie otworu krezki (tj. Continue reading „nakladamy szew przedni surowicówko-surowicówkowy”

Jezeli wskaznik hemoglobiny jest obnizony

Jeżeli wskaźnik hemoglobiny jest obniżony, podajemy choremu krew, a jeżeli, jak to bywa w zwężeniu odźwiernika, jest podwyższony – podajemy osocze. Badanie elektrokardiograficzne daje wskazówki co do potrzeby skrzepienia układu krążenia. Jeżeli w grę wchodzi jeden z dwu środków, naparstnica i strofantyna, wybieramy naparstnicę, podając ją w dawkach zbliżonych do maksymalnych; w ten sposób serce uzyskuje dużą rezerwę, która przeważnie wystarcza do pokonania wzmożonego zapotrzebowania na okres operacyjny oraz pooperacyjny, podczas gdy działanie strofantyny trwa krótko. W razie stwierdzenia przewlekłego nieżytu oskrzeli palaczy, podajemy transpulminę. Jeżeli okoliczności pozwalają, wyzyskujemy okres przygotowania chorego do operacji na doprowadzenie do porządku zębów, ponieważ zaburzenia odżywiania towarzyszące okresowi pooperacyjnemu usposabiają do postępującej szybko próchnicy zębów jak również do pooperacyjnego zapalenia jamy ustnej. Continue reading „Jezeli wskaznik hemoglobiny jest obnizony”

Niedocukrzenie krwi wskutek zwiekszonej syntezy glikogenu

Niedocukrzenie krwi wskutek zwiększonej syntezy glikogenu Niedocukrzenie, krwi spowodowane zwiększoną syntezą glikogenu cechuje się zwiększoną tolerancją na cukier. Odgrywają w tym procesie rolę nie tylko właściwości samych komórek ustroju, lecz także oddziaływanie trzustki. Insulina bowiem hamuje glikogenolizę sprzyja większemu zużyciu cukru w mięśniach: h. Rola układu wegetatywnego w niedocukrzeniu krwi Oddziaływanie hipoglikemiczne trzustki dochodzi do skutku przez układ wegetatywny, który reguluje wytwarzanie i wydzielanie insuliny . Ergotamina i acetylocholina wpływają pobudzająco na wydzielanie insuliny. Continue reading „Niedocukrzenie krwi wskutek zwiekszonej syntezy glikogenu”

Rola gruczolów wewnetrznego wydzielania w niedocukrzeniu krwi

Rola gruczołów wewnętrznego wydzielania w niedocukrzeniu krwi Poza układem wegetatywnym wpływają jeszcze na wydzielanie insuliny gruczoły wewnętrznego wydzielania. Brak hormonu tarczycy po wypadnięciu jej czynności prowadzi do trwałego niedocukrzenia krwi i zwiększonej tolerancji na cukier z powodu wzmożenia się okresu asymilacyjnego ogólnej przemiany materii. Hormon kory nadnerczy kortikosteron działa hipoglikemicznie, Ten hormon kory nadnercza zwiększa procesy asymilacyjne w ustroju; a tym samym wzmaga syntezę glikogenu w wątrobie. Po wprowadzeniu kortiny tj. ,wyciągu z kory nadnerczy glikogen w wątrobie -i mięśniach zwiększa się prawie, w: dwójnasób. Continue reading „Rola gruczolów wewnetrznego wydzielania w niedocukrzeniu krwi”

Wolnego kwasu solnego w soku zoladkowym moze nawet nie byc

Wolnego kwasu solnego w soku żołądkowym może nawet nie być. W raku trzustki przebiegającym z żółtaczką mechaniczną zawartość dwunastnicza jest odbarwiona. W tej postaci raka nie stwierdza się przeważnie w zawartości dwunastniczej zaczynów trzustkowych wskutek jednoczesnego zamknięcia światła przewodu trzustkowego. Zaczyny wykrywa się wtedy, gdy przewód trzustkowy ma własne ujście w dwunastnicy, odrębne od ujścia zatkanego wspólnego przewodu żółciowego, i gdy to ujście nie jest zaciśnięte, oraz wtedy, gdy przewód trzustkowy dodatkowy pozostaje nadal drożny. Zdarzają się jednak przypadki raka głowy trzustki, w których pomimo zupełnej niedrożności wspólnego dojścia przewodu żółciowego i głównego trzustkowego, stwierdza się w zawartości dwunastniczej nawet zwiększone stężenie zaczynów trzustkowych. Continue reading „Wolnego kwasu solnego w soku zoladkowym moze nawet nie byc”

Sirolimus w ciezkiej hiperinsulinemicznej hipoglikemii

Badanie Senniappana i wsp. (Wydanie z 20 marca) pokazuje, że cztery niemowlęta z ciężką hipoglikemią hiperinsulinową miały wyraźną odpowiedź glikemiczną na syrolimus i nie obserwowano poważnych działań niepożądanych podczas roku obserwacji. Toksyczne działanie na płuca zostało uznane za podstawowe powikłanie leczenia syrolimusem, szczególnie u osób z niedoborem odporności. W badaniu Senniappana i wsp. Continue reading „Sirolimus w ciezkiej hiperinsulinemicznej hipoglikemii”

Traktuj nasze „sytuacje” za pomoca nauki, nie wstydu

Zgadzam się z twierdzeniem Record, w artykule Perspektywa w numerze z 24 kwietnia, że musimy wzmocnić zdolność naszego systemu opieki zdrowotnej do opieki nad pacjentami z zaburzeniami psychicznymi. Jednak jako niesprawiedliwy cel skierowała niesprawiedliwych lekarzy podstawowej opieki zdrowotnej (PCP). W rzeczywistości większość naszej praktyki i treningu koncentruje się na diagnozowaniu i leczeniu pacjentów ze schorzeniami psychicznymi, takimi jak depresja. Nasza zdolność do opieki nad tymi pacjentami zwykle nie jest ograniczona przez brak wiedzy lub testy przesiewowe oparte na dowodach, 2, ale raczej przez brak systemów, które umożliwiają nam ostrożne zarządzanie opieką nad tymi pacjentami oraz przez niewystarczający dostęp do ekspertów, aby pomóc w zarządzaniu opieką nad pacjentami z najcięższymi objawami. Continue reading „Traktuj nasze „sytuacje” za pomoca nauki, nie wstydu”

Nowe mutacje u pacjenta z nowotworem pluca z rearanzacja ALK

49-letnia kobieta niepaląca miała bóle w obrębie opłucnej po prawej stronie klatki piersiowej. Tomografia komputerowa (CT) klatki piersiowej wykazała spikulowany, nieskalifikowany guzek płucny w prawym środkowym płatku o średnicy 1,2 cm i liczne nieodwzorowane guzki (o średnicy 2,0 do 3,0 mm) w prawym środkowym płatku i prawym dolnym płatku. Badanie tomografem emisyjnym pozytronowym (PET) wykazało guzek w prawym środkowym płatku i liczne ogniska hipermetaboliczne w prawej opłucnej przepuklinowej wskazującej na chorobę przerzutową (stadium IV). Biopsja chirurgiczna potwierdziła umiarkowanie zróżnicowany gruczolakorak. Continue reading „Nowe mutacje u pacjenta z nowotworem pluca z rearanzacja ALK”

Inhibicja nukryzyny angiotensyny versus Enalapril w niewydolności serca AD 5

Natomiast kaszel, poziom kreatyniny w surowicy wynoszący 2,5 mg na decylitr (221 .mol na litr) lub więcej oraz poziom potasu w surowicy powyżej 6,0 mmol na litr były zgłaszane rzadziej w grupie LCZ696 niż w grupie enalaprylu (P <0,05 dla wszystkich porównań) (Tabela 3). Ogółem, mniej pacjentów w grupie LCZ696 niż w grupie enalaprylu zaprzestało leczenia z powodu zdarzenia niepożądanego (10,7% w porównaniu z 12,3%, P = 0,03) lub z powodu niewydolności nerek (0,7% vs. 1,4%, P = 0,002 ). Najczęstsze poważne zdarzenia niepożądane i zdarzenia niepożądane prowadzące do przerwania stosowania badanego leku zostały podsumowane w sekcjach 6 i 7 Dodatku Uzupełniającego. W porównaniu do wartości w randomizacji, średnie skurczowe ciśnienie krwi po 8 miesiącach było o 3,2 . 0,4 mm Hg niższe w grupie LCZ696 niż w grupie leczonej enalaprylem (P <0,001) (sekcja 8 w dodatkowym dodatku). Jednakże, gdy różnice między grupami w ciśnieniu krwi były modelowane jako współzmienną zależną od czasu, nie było to wyznacznikiem przyrostowej korzyści 696 CZK. Continue reading „Inhibicja nukryzyny angiotensyny versus Enalapril w niewydolności serca AD 5”

Dwanaście lub 30 miesięcy podwójnej terapii przeciwpłytkowej po stentach uwalniających leki AD 5

Wskaźnik zgonu z jakiejkolwiek przyczyny wynosił 2,0% w przypadku kontynuacji leczenia tienopiry- dyną i 1,5% w grupie placebo (współczynnik ryzyka 1,36 [95% CI, 1,00 do 1,85], P = 0,05) (ryc. S2 w dodatku uzupełniającym). Wyniki po wielokrotnym imputacji były zgodne z wynikami analizy pierwotnej (współczynnik ryzyka zakrzepicy w stencie 0,27; P <0,001; współczynnik ryzyka w przypadku poważnych zdarzeń niepożądanych sercowo-naczyniowych i mózgowo-naczyniowych, 0,77; P = 0,002) (Tabela S3a w dodatkowym dodatku ), podobnie jak ustalenia, gdy okres analizy obejmował 3 miesiące po zaprzestaniu stosowania badanego leku (tabela S4 w dodatkowym dodatku). Punkty końcowe bezpieczeństwa
Tabela 3. Tabela 3. Krwawienie z punktu końcowego w okresie od 12 do 30 miesiąca. Częstość występowania umiarkowanego lub ciężkiego krwawienia w okresie analizy pierwotnej była istotnie wyższa w grupie, która nadal otrzymywała terapię tienopiryną niż w grupie placebo (2,5% vs. Continue reading „Dwanaście lub 30 miesięcy podwójnej terapii przeciwpłytkowej po stentach uwalniających leki AD 5”