Molekularna podstawa nikotyny jako leku bramkowego

W swoim wykładzie Shattuck (wydanie 4 września), Kandel i Kandel dzielą się dowodami na biochemiczną podstawę, dzięki której stosowanie nikotyny zwiększa uzależniający potencjał kokainy. Eksperymenty, które opisują, mierzyły zachowania związane z uzależnieniami i molekularne wskaźniki uzależnienia u myszy. Zanim jednak dojdziemy do wniosku, że nikotyna jest lekiem biochemicznym, ważne jest, aby porównać wielkość efektu biochemicznych właściwości nikotyny z ogromem i wszechobecnością czynników społecznych związanych z wyrobami tytoniowymi.
To, czy używanie tytoniu jest przyczynowe, czy tylko związane z przyszłym zażywaniem narkotyków, pozostaje głównym pytaniem. Continue reading „Molekularna podstawa nikotyny jako leku bramkowego”

Lumacaftor-Ivacaftor u pacjentów z mukowiscydozą Homozygotyczny pod względem Phe508del CFTR

Mukowiscydoza jest chorobą ograniczającą życie, która jest spowodowana przez wadliwą lub niedobór aktywności białkowej transbłonowego promotora konformacji włóknistej (CFTR). Phe508del jest najpowszechniejszą mutacją CFTR. Metody
Przeprowadziliśmy dwie fazy 3, randomizowane, podwójnie zaślepione, kontrolowane placebo badania, które zaprojektowano w celu oceny wpływu lumakaftoru (VX-809), korektora CFTR, w połączeniu z iwakaftorem (VX-770), wzmacniaczem CFTR, w pacjenci w wieku 12 lat lub starsi, którzy mieli mukowiscydozę i byli homozygotyczni pod względem mutacji PTH508del CFTR. W obu badaniach pacjenci byli losowo przydzielani do otrzymywania lumakaftoru (600 mg raz na dobę lub 400 mg co 12 godzin) w skojarzeniu z iwakaftorem (250 mg co 12 godzin) lub dobranym placebo przez 24 tygodnie. Pierwszorzędowym punktem końcowym była bezwzględna zmiana względem wartości wyjściowej procentu przewidywanej wymuszonej objętości wydechowej w ciągu sekundy (FEV1) w 24. tygodniu.
Wyniki
W sumie 1108 pacjentów przeszło randomizację i otrzymało badany lek. Continue reading „Lumacaftor-Ivacaftor u pacjentów z mukowiscydozą Homozygotyczny pod względem Phe508del CFTR”

Zawierająca domenę 7 typu thrombospondyna w idiopatycznej nefropatii błoniastej AD 2

Immunoprecypitaty zebrano, poddano elektroforezie, przeniesiono na błonę i zbadano pod kątem obecności białka THSD7A przy użyciu przeciwciał anty-THSD7A (Przeciwciała Atlas), jak opisano powyżej. Spekrtometria masy
Regiony żelowe odpowiadające widocznym prążkom w blotach Western wycięto i poddano trawieniu trypsyną w żelu. Strawione peptydy zidentyfikowano za pomocą spektrometrii masowej, jak opisano w dodatkowym dodatku.
Analiza histologiczna i elucja autoprzeciwciał
Immunofluorescencję i analizy immunohistochemiczne ekspresji THSD7A w zdrowych i chorych nerkach i eksperymentach z wymywaniem autoprzeciwciał przeprowadzono zgodnie z opisem w Dodatkowym Dodatku.
Wyniki
Badanie przesiewowe próbek surowicy za pomocą ludzkiego ekstraktu z kłębuszkowego białka
Ryc. 1. Ryc. Continue reading „Zawierająca domenę 7 typu thrombospondyna w idiopatycznej nefropatii błoniastej AD 2”

Dwanaście lub 30 miesięcy podwójnej terapii przeciwpłytkowej po stentach uwalniających leki AD 5

Wskaźnik zgonu z jakiejkolwiek przyczyny wynosił 2,0% w przypadku kontynuacji leczenia tienopiry- dyną i 1,5% w grupie placebo (współczynnik ryzyka 1,36 [95% CI, 1,00 do 1,85], P = 0,05) (ryc. S2 w dodatku uzupełniającym). Wyniki po wielokrotnym imputacji były zgodne z wynikami analizy pierwotnej (współczynnik ryzyka zakrzepicy w stencie 0,27; P <0,001; współczynnik ryzyka w przypadku poważnych zdarzeń niepożądanych sercowo-naczyniowych i mózgowo-naczyniowych, 0,77; P = 0,002) (Tabela S3a w dodatkowym dodatku ), podobnie jak ustalenia, gdy okres analizy obejmował 3 miesiące po zaprzestaniu stosowania badanego leku (tabela S4 w dodatkowym dodatku). Punkty końcowe bezpieczeństwa
Tabela 3. Tabela 3. Krwawienie z punktu końcowego w okresie od 12 do 30 miesiąca. Częstość występowania umiarkowanego lub ciężkiego krwawienia w okresie analizy pierwotnej była istotnie wyższa w grupie, która nadal otrzymywała terapię tienopiryną niż w grupie placebo (2,5% vs. Continue reading „Dwanaście lub 30 miesięcy podwójnej terapii przeciwpłytkowej po stentach uwalniających leki AD 5”