przeszczep chrzastkowy

Po oddzieleniu okostnej przepiłowujemy wyrostek czołowy szczęki górnej i załamujemy do wewnątrz oraz przesuwamy obustronnie do środka nosa. Następnie robimy trzecie cięcie w prawej jamie nosowej w górze, w przedsionku i wytwarzamy na grzbiecie podskórny kanał aż do kości czołowej z częściowym oddzieleniem skóry z boków. W kanał ten wprowadzamy odpowiednio przygotowany przeszczep chrząstkowy (z chrząstki wołowej), uwzględniając przy tym proporcję nosa. Następnie zakładamy szew na to cięcie, chrząstka nie wysunęła się. Tak ruchomy nos ustalamy za pomocą opatrunku gipsowego, założonego na nos i czoło, przyczepionego przylepcem. Continue reading „przeszczep chrzastkowy”

nakladamy szew przedni surowicówko-surowicówkowy

Najpierw nakładamy po 1 szwie katgutowym w obu kątach rany, po czym zszywamy brzegi śluzówki żołądka i jelita szwem katgutowym ciągłym. Po ukończeniu tego szwu, tj. drugiego piętra tylnego szwu zespolenia, przechodzimy do przedniego ciągłego szwu śluzówki katgutem sposobem Schmiedena: wkłuwamy igłę zarówno w ścianę żołądka, jak i jelita od strony śluzówki, a wykłuwamy od strony błony surowiczej. W końcu nakładamy szew przedni surowicówko-surowicówkowy (szwy węzełkowe), kończąc dwupiętrowy szew przedni zespolenia. W celu utrzymania tylnej ściany żołądka w obrębie otworu krezki (tj. Continue reading „nakladamy szew przedni surowicówko-surowicówkowy”

Nie mamy wyboru pomiedzy gastroenterostomia a resekcja

Nie mamy wyboru pomiędzy gastroenterostomią a resekcją; w jednym przypadku robimy wyłącznia resekcję, w drugim wyłącznie gastroenterostomię. Są ma się rozumieć przypadki stojące na pograniczu, w których wybór jest możliwy lub w których można mieć wątpliwości, lecz są to raczej przypadki wyjątkowe. Przez wycięcie żołądka uzyskujemy: 1. Usunięcie wrzodu, a zatem także niebezpieczeństwa powikłań w postaci. krwawienia, drążenia w głąb, przedziurawienia, przemiany nowotworowej, zwężenia. Continue reading „Nie mamy wyboru pomiedzy gastroenterostomia a resekcja”

ZABURZENIA PRZEMIANY WEGLOWODANOWEJ

ZABURZENIA PRZEMIANY WĘGLOWODANOWEJ d: Niedocukrzenie krwi z powodu pracy mięśniowej Niedocukrzenie krwi może powstać jako skutek nadmiernego zużycia cukru podczas pracy mięśniowej, np. u sportowców, znużeniu zaś mięśni zapobiega podawanie cukru. e. Niedocukrzenie krwi insulinowe Działanie insuliny, która wywołuje niedocukrzenie krwi, jest również związane ze zwiększonym zużyciem cukru przez tkanki. Po pierwszym krótkim okresie przecukrzenia krwi po insulinie następuje okres niedocukrzenia. Continue reading „ZABURZENIA PRZEMIANY WEGLOWODANOWEJ”

Poza cukromoczem, zawierajacym cukier gronowy, czyli glukozuria, mamy jeszcze inne cukromocze

Poza cukromoczem, zawierającym cukier gronowy, czyli glukozurią, mamy jeszcze inne cukromocze w zależności od zawartości takiego czy innego rodzaju cukru. Możemy więc -mieć lewulozurię po obciążeniu lewulozą. Spotyka się ona u osób skłonnych do cukrzycy. Laktozuria, występuje u dzieci z zaburzeniami przewodu pokarmowego i po nakarmieniu ich mlekiem. Niekiedy widzi się ją u matek karmiących w przypadku dużej ilości Wytwarzanego mleka i złego odsysania go pantozurię, spotyka się u ludzi neuropatycznych; narkomanów, alkoholików i u osób skłonnych do cukrzycy, We wszystkich przypadkach cukromoczu cukromocz jest kompensacyjny, gdyż Wystąpienie go prowadzi do wyrównania zmian w chemizmie krwi. Continue reading „Poza cukromoczem, zawierajacym cukier gronowy, czyli glukozuria, mamy jeszcze inne cukromocze”

Objaw Bard-Pica

Objaw Bard-Pica stwierdziliśmy na 5 klinicznych przypadków raka głowy trzustki spostrzeganych od r. 1929 do r. 1935 zaledwie w 2 przypadkach. W okresie późniejszym, gdy przerzuty nowotworowe do węzłów we wrotach wątroby ucisną żyłę wrotną stwierdza się w raku trzustki wolny płyn w jamie brzusznej oraz obrzmienie śledziony. Płyn w jamie brzusznej o cechach wysięku może powstawać także, gdy się dołączy rakowe zapalenie otrzewnej. Continue reading „Objaw Bard-Pica”

Traktuj nasze „sytuacje” za pomoca nauki, nie wstydu

Zgadzam się z twierdzeniem Record, w artykule Perspektywa w numerze z 24 kwietnia, że musimy wzmocnić zdolność naszego systemu opieki zdrowotnej do opieki nad pacjentami z zaburzeniami psychicznymi. Jednak jako niesprawiedliwy cel skierowała niesprawiedliwych lekarzy podstawowej opieki zdrowotnej (PCP). W rzeczywistości większość naszej praktyki i treningu koncentruje się na diagnozowaniu i leczeniu pacjentów ze schorzeniami psychicznymi, takimi jak depresja. Nasza zdolność do opieki nad tymi pacjentami zwykle nie jest ograniczona przez brak wiedzy lub testy przesiewowe oparte na dowodach, 2, ale raczej przez brak systemów, które umożliwiają nam ostrożne zarządzanie opieką nad tymi pacjentami oraz przez niewystarczający dostęp do ekspertów, aby pomóc w zarządzaniu opieką nad pacjentami z najcięższymi objawami. Continue reading „Traktuj nasze „sytuacje” za pomoca nauki, nie wstydu”

Inhibicja nukryzyny angiotensyny versus Enalapril w niewydolności serca AD 6

Te efekty LCZ696 na czynność nerek są zgodne z efektami obserwowanymi w badaniach eksperymentalnych15 oraz z wynikami wcześniejszych badań omapatrilatu.18,22 Głównym problemem bezpieczeństwa związanym z omapatrilatem – zagrażającym życiu obrzękiem naczynioruchowym – było powiązanie z hamowaniem trzech enzymów odpowiedzialnych za do degradacji bradykininy. 27 LCZ696, która nie hamuje ACE ani aminopeptydazy P, 19,20 nie wiązała się z podwyższonym ryzykiem poważnego obrzęku naczynioruchowego w naszym badaniu. Chociaż rekrutowaliśmy pacjentów z co najmniej nieznacznie zwiększonym poziomem peptydów natriuretycznych w celu osiągnięcia zakładanej częstości zdarzeń, charakterystyka pacjentów z niewydolnością serca była podobna do charakterystyki populacji badanych w innych istotnych badaniach i pacjentów we wspólnocie.24,26 , 28 Podczas rekrutacji ocenialiśmy pacjentów, którzy już przyjmowali różne dawki inhibitorów ACE lub ARB i wymagali, aby byli w stanie przyjmować równowartość stosunkowo małej dawki enalaprylu (10 mg na dobę) bez niedopuszczalnych skutków ubocznych. Dawki badanych leków zwiększono do poziomów docelowych w fazie początkowej, głównie w celu zapewnienia, że pacjenci z grupy enalaprylu otrzymali dawki, które, jak wykazano, zmniejszają śmiertelność.2 Tylko 12% pacjentów nie ukończyło okresu docierania z powodu zdarzeń niepożądanych i częstość zdarzeń niepożądanych była wyższa u pacjentów otrzymujących enalapryl niż u osób otrzymujących 696 CZK. W związku z tym nasze wyniki mają zastosowanie do szerokiego spektrum pacjentów z niewydolnością serca, w tym tych, którzy obecnie przyjmują inhibitor ACE lub ARB, lub którzy prawdopodobnie będą w stanie przyjmować taki środek bez niedopuszczalnych skutków ubocznych.
Podsumowując, zahamowanie receptora angiotensyny-neprylizy z LCZ696 było lepsze niż samo hamowanie ACE w zmniejszaniu ryzyka zgonu i hospitalizacji z powodu niewydolności serca. Wielkość korzystnego działania, wynoszącego 696 CZK w porównaniu z enalaprylem, na śmiertelność z przyczyn sercowo-naczyniowych była co najmniej tak duża, jak w przypadku długotrwałego leczenia enalaprylem, w porównaniu z placebo.2 To silne odkrycie dostarcza mocnych dowodów na to, że połączone hamowanie angiotensyny receptor i neprylizyna przewyższają hamowanie samego układu renina-angiotensyna u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca. Continue reading „Inhibicja nukryzyny angiotensyny versus Enalapril w niewydolności serca AD 6”

Lumacaftor-Ivacaftor u pacjentów z mukowiscydozą Homozygotyczny pod względem Phe508del CFTR AD 4

Stosunek częstości (lumakaftor-iwakaftor vs. placebo) wahał się od 0,57 do 0,72 (P <0,001 do P = 0,05, żaden z wskaźników częstości nie był uważany za znaczący w hierarchii testowania) (Tabela 2 i Tabela S2 w Dodatku uzupełniającym) . W analizie zbiorczej częstość zaostrzeń była istotnie niższa w obu grupach dawkowania lumakaftor-iwakaftor niż w grupie placebo: 30% niższa w grupie LUM (600 mg / dobę) -IVA i 39% mniejsza w LUM (400 mg co 12 godzin) -IVA (odpowiednio P = 0,001 i P <0,001) (tabela 2 i tabela S2 w dodatkowym dodatku). W 24. tygodniu odsetek pacjentów, u których nie wystąpiły zaostrzenia w zbiorczej analizie, był istotnie wyższy w obu grupach w grupie iwakaftoru niż w grupie placebo, a ryzyko wystąpienia zaostrzenia było istotnie mniejsze w grupach lumakaftor-iwakaftor (ryc. 2A i tabela 2). Dodatkowe analizy wykazały znaczące zmniejszenie leczenia lacakaftorem-iwakaftorem w liczbie zaostrzeń prowadzących do hospitalizacji i wymagających podawania dożylnych antybiotyków (Figura 2B). Continue reading „Lumacaftor-Ivacaftor u pacjentów z mukowiscydozą Homozygotyczny pod względem Phe508del CFTR AD 4”